De verteltas ‘brieven in de ramadan’

Wie mij op social media volgt heeft een paar weken terug kunnen zien dat ik in mijn klas heb gewerkt met een verteltas van het boek ‘brieven in de ramadan’. Ik ben ontzettend enthousiast over de verteltas en de methode erachter, dus ik heb besloten om er een blog over te schrijven. Op mijn werk wordt al enige tijd gebruik gemaakt van de verteltas. Deze worden gemaakt en bedacht door een groep zeer creatieve en betrokken ouders. Hierbij worden zij ondersteund door medewerkers van het kenniscentrum Verteltassen.

De Verteltasmethode versterkt de leesomgeving en de taalontwikkeling van kinderen én hun ouders. Door de Verteltasmethode raken ouders meer betrokken bij het onderwijs en er ontstaat een betere samenwerking tussen school en gezin. Het middel dat hierbij wordt ingezet is een Verteltas met lees- en spelmateriaal. De Verteltassen worden door ouders gemaakt en bedacht en met hun kinderen thuis en op school gebruikt.

Elke Verteltas vertelt zijn eigen verhaal. Het is een tas met een schat aan aantrekkelijke materialen die op verschillende manieren gebruikt kunnen worden. Een prentenboek en een daaraan gekoppeld informatief boek vormen de basis van de Verteltas. Daarbij wordt spelmateriaal bedacht en gemaakt dat de taalontwikkeling en het leesplezier van het kind stimuleert. De inhoud van de Verteltas kan aangepast worden aan niveau, leeftijd, leerstijl en de visie van school.

Vier belangrijke doelen worden door de Verteltasmethode gekoppeld; taal- en talentenontwikkeling van ouder en kind, ouderparticipatie, ouderbetrokkenheid en leesbevordering.

Toen ik de verteltas in mijn handen kreeg was ik gelijk al erg enthousiast, want de tas ziet er heel uitnodigend uit. Het boek, ‘brieven in de ramadan’, had ik pas geleden zelf aangeschaft, dus dat was bij mij al bekend.

In de verteltas zit het boek, een handeling en zes verschillende soorten spellen. Het is de bedoeling dat je als leerkracht of ouder het boek gaat voorlezen, hierbij kun je gebruik maken van interactief voorlezen en de kinderen tussendoor vragen stellen. Op deze manier zijn de kinderen gelijk goed betrokken bij het verhaal.

Na het verhaal kunnen de kinderen aan de slag met zes verschillende soorten spellen. Wat ik zo leuk vind is dat ieder spel uniek is en goed aansluit bij vakken op school, zoals rekenen, taal, maar ook wereldoriëntatie.

Gebedsjurkje. Zelfs de jongens vonden het leuk om aan te trekken. De kinderen waren heel serieus en gingen met elkaar bidden. Na het spelen werd het jurkje weer netjes opgeborgen.

Ansichtkaarten. De kinderen hadden stukjes van verschillende ansichtkaarten voor zich. Op de ene helft stond een letter en op de andere helft een deel van een woord. Welke twee stukjes passen bij elkaar? Samenwerken was bij dit spel belangrijk en dat vind ik als leerkracht altijd erg belangrijk. De kinderen leren zo ontzettend veel van elkaar en dat zag ik nu ook weer terug.

Bordspel. Een prachtig bordspel gemaakt door de moeders met verschillende opdrachten erbij. De kinderen hebben het met veel plezier gespeeld. Kijk even goed naar de prachtige pionnen!

Klokkijken. In groep 3 maken de kinderen een begin met klokkijken. De kinderen konden bij dit spel de verschillende tijdstippen aangeven op de klok. Er waren kaarten met hele en halve uren. Ook was er een overzicht van de gebedstijden, zodat deze ook aangegeven konden worden op de klok.

Memorie. Memorie is en blijft een leuk spel. De kinderen hebben ervan genoten. En als leerkracht vond ik het fijn om een memorie spel te zien dat goed aansluit bij de islamitische belevingswereld van kinderen in groep 3.

Sadaqa spel. Dit was een favoriet spel. Voornamelijk omdat er ‘echt geld’ aanwezig was. Het was speelgoed geld, maar voor de kinderen voelde het alsof ze echt geld in hun bezit hadden. In groep 3 maken de kinderen kennis met het rekenen met geld. Veel kinderen vinden dit vaak lastig. Ik was dan ook erg blij om dit spel te zien, omdat de kinderen hierdoor de waarde van de verschillende munten leren kennen. De kinderen hebben dit met z’n zessen gespeeld. Ze hebben twee groepjes gemaakt en om de beurt hebben ze een kaartje gepakt met een bedrag erop en dat hebben ze in het Sadaqa potje gedaan. Het groepje dat als eerst al zijn geld kwijt was, had gewonnen.

Zoals je kunt zien zijn de spellen met veel zorg gemaakt en is er goed over nagedacht. Bij sommige spellen waren er twee manieren om het spel te spelen, een makkelijke en een moeilijke variant. Ik vind dit als leerkracht ook erg fijn, omdat differentiatie in het onderwijs belangrijk is.

Ik hoop dat er nog meer verteltassen gemaakt zullen worden voor de groepen 3, want ik ga er dan zeker gebruik van maken. Aankomende week hoop ik nog een moment te vinden om deze verteltas nog een keer te gebruiken in mijn groep.

Advertenties

Class dojo, een online beloningssysteem

Wie houdt er nou niet van een compliment of een beloning? Iedereen volgens mij wel. En kinderen al helemaal. Positief opvoeden is al enige jaren populair. En niet alleen populair, maar het is ook echt bewezen dat het werkt. Zo is het ook met lesgeven. Je kan vijf keer zeggen dat een kind niet goed op zijn stoel zit, maar je kan ook één keer tegen een ander kind dat wel goed op haar stoel zit, zeggen dat ze zo netjes zit. Wedden dat opeens alle kinderen netjes gaan zitten.

Het basisonderwijs speelt goed in op de digitale wereld waar we nu in leven. Zo is er een website en app, genaamd Class Dojo. Wat een uitvinding! Class dojo is een online beloningssysteem dat jou als leerkracht helpt om het gedrag en het pedagogisch klimaat in je klas op een positieve manier te stimuleren. Tevens is het een perfect communicatiemiddel tussen school en thuis. Je kan ouders namelijk uitnodigen om deel te nemen aan jouw class dojo klas. Als leerkracht kun je foto’s en verhalen delen met de ouders. En ik kan je vertellen dat de kinderen dat nog het leukst vinden.

Het is absoluut niet zo dat de kinderen nu alleen maar hun best doen omdat ze een punt krijgen, integendeel. Er zijn wel eens dagen dat ik geen punten geef. De kinderen hoor ik daar niet over. De kinderen vinden het wel belangrijk en leuk dat wat wij in de klas doen gedeeld wordt met hun ouders. Dus ben ik volop foto’s aan het maken van het werk van de kinderen, zowel individueel als klassikaal. Ook maak ik veel foto’s van de lesstof, zodat de ouders een beeld hebben bij hetgeen wij doen. Op dit momenten zijn we bezig met splitsen. Veel ouders hebben geen idee wat hiermee wordt bedoeld en hoe wij het oefenen in de klas. Dus maak ik een foto en wordt het voor de ouders visueel gemaakt.

Ouders kunnen zich dus aanmelden via een uitnodiging van de leerkracht. Class dojo heeft een app die je zowel als leerkracht en als ouder kunt gebruiken. Als leerkracht heb je toegang tot de gegevens van de hele klas. Als ouder heb je alleen toegang tot de gegevens van je eigen kind en de klasverhalen die worden gedeeld.

Door middel van Class dojo is de betrokkenheid van ouders groot. Ouders weten wat er speelt in de klas en ik merk dat zowel ouders als kinderen dit erg leuk vinden. Ik heb veel ouders die geen onderwijs hebben gevolgd in Nederland en maar weinig weten van het Nederlandse schoolsysteem. Het is vaak abstract voor hen. Door Class dojo wordt het visueel gemaakt voor ouders en daardoor duidelijker.

Ik kan het iedere leerkracht aanraden. Ja het kost je wat meer werk, maar het neemt je ook werk af. Neem het splitsen. Als ouders het woord splitsen horen weten ze vaak niet waar je het over hebt, dus leg je hen dit mondeling uit en laat je voorbeelden zien. Doordat ik nu een foto’s in Class dojo heb gedeeld die over het splitsen gaan, weten ouders wat er mee bedoeld wordt en hoeven zij dit niet meer aan mij te vragen.

Nogmaals ik kan het iedere leerkracht aanraden. Of raad het de leerkracht van je kind aan 😉

Ons Ramadan hoekje 

Net zoals de afgelopen twee jaren heb ik een Ramadan hoek gecreëerd in onze woonkamer. Ik ben hiermee begonnen toen mijn oudste dochter twee was en het was steeds een succes. Ik maakte toen meestal gebruik van een slinger. Voor iedere dag van de maand Ramadan hing er een zakje en in ieder zakje zat een opdracht, activiteit, iets lekkers of een cadeautje. 

Dit jaar heb ik een kalender gekocht via Islaam for Kids. Het is een Ramadan Chart kalender. Voor iedere dag van de maand Ramadan kan mijn dochter een sticker plakken. Op de stickers zijn activiteiten die je dan hebt gedaan, zoals wakker worden om de suhoor te nuttigen of helpen met het klaarmaken van de iftar. Voor nu is dat nog niet echt van toepassing op mijn dochter, maar de stickers spreken haar wel ontzettend aan. En de cijfers herkent ze nu goed, dus ik hoor iedere ochtend welke dag van de maand Ramadan het is. 

Omdat mijn dochter nu ook naar school gaat en zij op een islamitische school zit, waar ze dus een maand lang het thema Ramadam hebben, heb ik ervoor gekozen om alleen in het weekend een activiteit te doen. Ik merk dat mijn dochter erg vermoeid is van school en op school is ze ook de hele dag bezig met het thema, dus ze leert sowieso van alles over de maand Ramadan. Ik lees dan wel iedere dag voor uit een boekje over de maand Ramadan of over het Suikerfeest (eid ul fitr). Ook gaan we deze maand de dua leren die je moet zeggen als je opstaat. We maken hiervoor gebruik van de app ‘dua’. Ik vind het een fijne app om te gebruiken en het spreekt kinderen ook aan. Er zijn vrolijke tekeningen bij iedere dua en de dua wordt op een rustige en vriendelijke manier gereciteerd. En wie weet kunnen we wel meerdere dua leren deze maand. Mijn dochter is in ieder geval erg gemotiveerd. 

Zoals ik net al schreef hebben we dit jaar alleen voor in het weekend activiteiten. Deze heb ik dit keer in doosjes gestopt die ik tegenkwam bij Ikea. 


Welke opdrachten/activiteiten heb ik dit jaar gekozen? Knutselen staat voorop. Mijn dochter is er gek op en je kunt haar niet blijer maken dan met knutselen. Ik heb vanuit verschillende ramadan boekjes knutselopdrachten genomen en op de blog van mammiemammie.nl kwam ik islamitische kleurplaten tegen. De eerste hebben we al ingekleurd. Ook hebben we als activiteit naar de moskee gaan, helpen met koken, een ijsje eten en ga zo maar door. Ik heb de activiteiten simpel gehouden, maar wel aantrekkelijk voor kinderen. En dat zie ik gelukkig ook terug bij mijn dochter. 


Ook nu ervaar ik wat het effect op een kind heeft als het op school zit en in ons geval dan een islamitische school. De hele school is versierd en dat maakt enorm veel indruk. Ik heb kleine weckpotjes gekocht en daar dadels in gedaan om weg te geven aan familie en vriendinnen aan het begin van de maand Ramadan. Mijn dochter heeft de meeste aan juffen en meesters op school uitgedeeld. Uiteraard haar eigen juffen, maar ook de directeur en de conciërge moesten er eentje krijgen. Haar juf die nu in groep 5 les geeft. En dan nog mijn vriendinnen. Ik vond het zo leuk om te zien hoe vrijgevig ze is en precies wist aan wie ze eentje wilde geven. Ik hoop dat ze deze eigenschap voor altijd zal houden.  Mijn dochter kan heel goed vertellen wie er wel en niet verplicht zijn om te vasten. Ze kan ook prima vertellen dat je in de maand ramadan veel meer kan doen dan alleen maar vasten. Ik ben enorm trots op wat ze allemaal weet en dat ze veel liefde voor de islam heeft. Ze wil ook graag een keer mee vasten. Nou lijkt me een hele dag niet zo verstandig, dus hebben we afgesproken dat ze een keer in het weekend ’s morgens ontbijt en tot de lunch niets eet. Ben heel benieuwd hoe ze het zal ervaren.

Hoe betrekken jullie je kinderen bij de maand Ramadan? En wat vinden jullie kinderen van de maand Ramadan? 

Leergierige kleuter 

Inmiddels sta ik al 8 jaar voor de klas en doe ik mijn werk met veel passie, plezier, zorg en liefde.Ik sta al 7 jaar voor de leukste groep van de basisschool, namelijk groep 3. Na al die jaren blijf ik het een leuke groep vinden. Kleuters die er enorm naar uitkijken om te leren lezen en schrijven, maar ondertussen ook nog enorm verlangen naar spelen en dat vooral aan het begin van groep 3 enorm missen. Het is echt niet zo dat ze gelijk niet meer spelen in groep 3, maar het is wel aanzienlijk minder dan in groep 2. En dat is voor veel kinderen enorm wennen.

De ontwikkeling die de kinderen doormaken in groep 3 is enorm. Niet alleen cognitief, maar ook sociaal emotioneel. Ik vind het heel mooi om te zien en ik geniet er echt van.


Eind februari is mijn eigen dochter begonnen op de basisschool en maak ik niet alleen de ontwikkeling van een basisschoolkind mee als juf, maar ook als moeder. Mijn dochter is altijd erg leergierig en nieuwsgierig geweest. Ik heb dat ook altijd gestimuleerd en haar vooral veel verteld en uitgelegd, en laten ontdekken. Wat ik overigens nog steeds doe.

Sinds ze op school zit is ze enorm gegroeid. Ze is net een spons. Alles wat ze op school heeft gehoord of gezien hoor ik thuis weer terug. Zo heeft ze het gehad over vormen. Dus nu wordt alles wat ze ziet geïnspecteerd en verteld ze wat voor een vorm het is. Zo ook met kort, lang en even lang. Als ze bijvoorbeeld met de duplo speelt worden de blokken naast elkaar gelegd en verteld welke kort is, welke lang en welke blokken even lang zijn.
Ik merk dat ze iets maar één keer hoeft te horen en het al goed onthoudt en zich ermee bezig houdt. Voordat ze naar school ging was tellen al één van haar favoriete bezigheden en dat is alleen maar meer geworden. Alles, maar dan ook alles wordt geteld. Thuis wordt van alles geteld, maar ook als we buiten zijn of in de auto zitten.

Op dit moment hebben ze het thema kunst in de klas. Thuis is er al flink geknutseld, want ze moet een museum ervan maken zegt ze. Toen we laatst bij mijn oma waren en ze een schilderij zag hangen vroeg ze zich af welke kunstenaar het had gemaakt. Ook kon ze ons vertellen dat er een lijst om het doek heen hing. Mijn oma was helemaal verbaasd over wat A tot in detail vertelde.


Ik vind het enorm leuk om deze ontwikkeling te zien, omdat het voor mij ook een bevestiging is van hoe belangrijk het is om als leerkracht veel aan te bieden en je onderwijs zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor kinderen. Voor mij weer een stimulans om door te gaan met mijn vak.

Van baby naar schoolgaand kind

Maandag 27 februari was het dan eindelijk zo ver. De eerste schooldag van Amina. Wat had ze er naar uit gekeken. Met goede moed gingen we dan ook op weg naar school. Ze wist al in welke klas ze moest zijn en hoe het eruit zag, maar het was toch nog wel een beetje spannend.Op maandag is er inloop voor de ouders, dus we mochten mee naar binnen om samen een puzzel te maken. Toen om 8.45 uur de bel ging en we dus afscheid moesten nemen, had ik verwacht dat ze zou gaan huilen, maar niets was minder waar. We kregen een kus en knuffel en ze zei ‘tot straks.’ 
Ook ik had geen moeite met het afscheid. In mijn omgeving zijn er veel kinderen die starten op de basisschool en ik hoor van de moeders dat ze het allemaal zo spannend en emotioneel vinden. Nou ik heb dat niet. Het is hartstikke leuk om naar school te gaan. Ik ben blij en dankbaar dat mijn dochter in een goede gezondheid 4 jaar mag worden. En ze vindt het zelf ook heel erg leuk. Dus waar emotioneel zijn? Nee hoor, voor mij niet.

De eerste week ging ze halve dagen naar school om te wennen. Bekaf was ze na een halve dag, maar ze baalde ook van de halve dagen. Wanneer ging ze nou brood eten op school, kreeg ik steeds te horen. 


Inmiddels gaat Amina al vier weken naar school en lijkt het alsof ze al jaren gaat. Ze heeft het enorm naar haar zin op school. Vrijdag, een halve dag, en het weekend vindt ze maar niets, want ze wil naar school.

Na schooltijd is ze bekaf en hongerig. Ze verteld graag wat ze heeft gedaan op school en met wie ze heeft gespeeld. Ze is erg onder de indruk van de gymles en de godsdienstlessen die ze wekelijks krijgt. 

Amina gaat naar dezelfde school als waar ik werk. We hebben hiervoor gekozen omdat we graag willen dat ze naar een islamitische basisschool gaat. En het is ook praktisch. Mijn man is ’s morgens al vroeg aan het werk en zou haar dus niet kunnen brengen als ik moet werken. Net zoals het ophalen. Als ik moet werken gaat Amina met mij mee naar school en na schooltijd is ze ook bij mij in de groep. Er zijn meerdere collega’s waarvan hun kinderen bij ons op school zitten en we doen het allemaal zo. Het scheelt een hoop gedoe met naschoolse opvang. 

Ik ben heel blij om te zien dat Amina met veel plezier naar school gaat. Ik ben ook enorm trots op haar. Van haar juffen krijgen we alleen maar positieve verhalen te horen. Ze is erg leergierig en doet actief mee in de klas. Zo ken ik haar ook. Ze is opeens ook echt veranderd van een peuter naar een kleuter. Een schoolgaand kind. Ik merk ook dat ze opener is naar vreemden toe, behulpzamer is geworden, maar ook nog steeds vol energie en af en toe komt er even een echte kleuter-huil-drift-bui naar boven. 


Op naar nog heel veel leuke en leerzame basisschooljaren. 

Voorbereiden op wat er komen gaat. 

Ik ben er van overtuigd dat het voor kinderen fijn is als zij weten waar zij aan toe zijn. Als het voorspelbaar voor hen is.

Bijvoorbeeld; je moet naar de supermarkt om iets te halen. Laten we zeggen bananen en melk. Je bent een beetje gehaast, want je hebt straks een afspraak. Je peuter van drie neem je mee. Vertel je peuter wat jullie gaan doen en wat jullie erna gaan doen. Op deze manier weet je peuter wat er van hem/haar wordt verwacht en wat het kan verwachten. 

Want hoe vaak zie je dat kinderen huil- of driftbuien krijgen in een winkel. Ze worden maar hup meegesleurd naar een winkel en hebben geen idee hoe, wat en waarom. 

Natuurlijk is dit geen garantie op geen driftbui, maar ik merk wel dat het bezoekje aan de supermarkt op deze manier rustiger verloopt. Zowel voor de ouder als voor het kind. Betrek je kind ook bij hetgeen je doet en gaat kopen. 
Op mijn werk merk ik het ook. Ik hebben al een aantal jaren groep 3 en werk altijd met een dagplanning. De kinderen zijn dit gewend vanuit de kleuters en ze weten op deze manier hoe de dag zal verlopen en wat er van hen wordt verwacht. Een dagplanning zorgt voor rust en overzicht. Zowel voor de leerkracht als voor de kinderen. 

Op internet vind je allerlei dagritme kaarten die je ook thuis heel goed kan inzetten. 


Toen ik wist dat ik zwanger was van de tweede wilde ik mijn dochter hier zo veel mogelijk bij betrekken en haar ook voorbereiden op de komst van haar boertjes of zusje. In hoeverre dit natuurlijk mogelijk is, want het zal vast en zeker wennen zijn als haar broertje of zusje er daadwerkelijk is.

Het voordeel vind ik nu dat mijn dochter alles heel goed begrijpt en daardoor ook bewust mee maakt. Mijn dochter is een aantal keren mee geweest naar de verloskundige en mocht de verloskundige dan helpen bij het meten van mijn bloeddruk en om naar de hartslag van de baby te luisteren. Ook is ze mee geweest naar de 20 weken echo.

Ze is erg dol op de baby. Ze praat tegen mijn buik, voelt er aan en de baby krijgt op een dag heel veel kusjes en knuffels. Ze vertelt iedereen ook dat mama een baby in haar buik heeft, wat het geslacht is en welke naam zij heeft bedacht voor de baby. Af en toe dus iets te veel informatie 🙈

We praten veel over de baby en ik vertel haar ook dat als de baby er is, mama de baby melk moet geven en dat zij dan even moet spelen. En dat als de baby slaapt mama weer met haar gaat spelen. Laatst zei ze ‘mama, papa en ik gaan op de baby letten en dan kun jij de was doen.’ Ik moest lachen, maar vind het ook ontzettend lief. Ze beseft dat er dingen zullen veranderen en dat mama het drukker zal krijgen.

Mijn dochter en de baby zullen een kamer gaan delen. Tot nu toe is het het domein van mijn dochter geweest, maar dat zal binnenkort gaan veranderen. De commode stond er nog, maar we hebben nu ook al het ledikant in elkaar gezet. Zodat we het straks niet hoeven te doen, maar ook zodat mijn dochter er alvast aan went dat ze straks niet meer alleen op haar kamer zal slapen. Ze vindt het tot nu toe allemaal geweldig en kan niet wachten tot de baby er is. Ze kijkt regelmatig naar de kleren van de baby, haar poppen worden in de box gelegd of in het ledikant en zijn dan aan het spelen of slapen. Haar poppen krijgen flesjes melk, schone luiers, worden in bad gedaan en dan zegt ze steeds ‘mama, dit gaan we ook met de baby doen.’

Tot nu toe merk ik nog niet veel jaloezie, maar ik weet ook dat als de baby er eenmaal is dit wel kan komen. En dat is ook logisch. Het is belangrijk om haar nog steeds haar eigen tijd en aandacht te geven, zodat ze de baby niet als een indringer zal zien. Als de baby eenmaal geboren is, krijgt mijn dochter een cadeautje en een kaart. Dit heb ik al klaar gelegd en ik hoop dat ze het zal waarderen en de kaart zal bewaren en hem nog eens zal lezen als ze groot is. 


Een tweede kindje zal wennen zijn en we zullen aan het begin moeten wennen aan een ander ritme, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt. Ik zie er absoluut niet tegenop. Ik kijk er juist heel erg naar uit.

Hebben jullie iets speciaals gedaan om jullie kind voor te bereiden op de komst van de baby? Hoe reageerde jullie kind toen de baby er eenmaal was? En was dit de reactie die jullie hadden verwacht of juist niet? 

Zomervakantie en zwangerschapsverlof 

Het schooljaar zit er weer op! Twintig kinderen hebben weer leren lezen, schrijven en rekenen en kan ik met een gerust hart doorsturen naar groep 4. Dit schooljaar was groep 3a de groep van mij en een hele goede vriendin. Een collega uit duizenden, een vriendin waar ik altijd op kan rekenen en een zus waar ik ontzettend veel van leer. Wat waren we eind vorig schooljaar blij toen we wisten dat we eindelijk eens als duo collega mochten werken. Er werd mij gevraagd of ik het niet moeilijk vond om met een goede vriendin een groep te draaien. Integendeel. Op het werk zijn we collega’s en daarna vriendinnen. We zijn eerlijk tegen elkaar en het scheelt dat we vrijwel met alles op één lijn zitten. Het was af en toe gewoon eng dat we dan precies hetzelfde dachten of deden. 

Voor de kinderen had het zo ook zijn voor- en nadelen. Didactisch en pedagogisch zitten we vrijwel op één lijn. Qua kleding is het vrijwel precies hetzelfde. Alleen onze stem en huidskleur verschilt. Ik heb wel eens gehad dat de kinderen mij op woensdag juf S noemden. En ja, ze wisten ook dat we heeeeeel veel contact met elkaar hadden, dus dat we precies wisten wat er op de dagen dat we niet werkten gebeurde. Dat was soms wat minder voor de kinderen. 

Het jaar is voorbij gevlogen en we sluiten het jaar beiden in een zwangere staat af. Als je zoveel op elkaar lijkt, dan moet je het ook goed doen. Ouders maken zich al druk over hoe dat volgend jaar nou moet, want hoe kunnen dé twee juffen van groep 3 nu samen zwanger zijn? Wij gaan straks samen genieten van onze kids en ons verlof. 

Tegelijk met de zomervakantie begint ook mijn verlof. Ja, goed uitgerekend he?! Ik vind het erg fijn dat ik het schooljaar met mijn groep heb kunnen afsluiten en door de zomervakantie is mijn verlof extra lang. Heerlijk! Ik vind het ook wel wennen, niet meer te hoeven werken, maar ook daar zal ik m’n rust in vinden. En straks lekker genieten van m’n twee kids. Ik heb vrijwel alles klaar voor de komst van de baby, dus dat is ook wel prettig, want dan kan ik echt gaan genieten van mijn verlof. Dit verlof zal wel anders zijn dan bij mijn dochter, want toen was ik zwanger van de eerste en kon ik bij wijze van spreken de hele dag gaan slapen. Nu is dat toch anders, want heb ook nog de zorg voor een peuter. Een heel actieve peuter. Wat mij ook wel op de been houdt en actief houdt, maar sinds twee weken doe ik het wel een stukje rustiger aan. Na de lunch hebben we nu een pauze ingelast. Ik ga even 20 minuten slapen en mijn dochter kijkt tv. Daar moest ik wel erg aan wennen, want ben helemaal geen moeder die haar kind achter de tv zet om zelf rust te hebben ofzo. Mijn dochter kijkt eigenlijk alleen tv als ik ga douchen en in het weekend mag de tv aan als ze gaat ontbijten. Ja, het is misschien streng, maar er zijn naar mijn idee zo veel andere leuke en leerzame dingen om te doen. Ik ben het van huis uit ook zo gewend en ben er niet slechter door geworden. Maar ik moet nu gewoon wat meer rust nemen en aan mezelf, de baby en ook aan mijn dochter brengen. Dus na een aantal motivatie gesprekken en niet-schuldig-voel gesprekken met vriendinnen, heb ik het ook los kunnen laten. 

Ik hoop de komende weken nog wat leuke dingen te kunnen doen met mijn dochter en te genieten van de tijd die we nu nog samen hebben. Ze kijkt heel erg uit naar de komst van de baby, maar er zullen ook wat dingen gaan veranderen en daar zal ze ook aan moeten wennen. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. 

Aftellen, de laatste tien dagen van de maand Ramadan 

De laatste tien dagen van de maand ramadan. Aan het begin van de maand denk je vaak ‘oh een maand duurt lang’. Maar voor je het weet is die maand al weer om. Ook al heb ik deze maand niet gevast, ik heb de maand toch als zeer prettig en leerzaam ervaren. Ik moest wel erg wennen aan het feit dat ik niet vast en dat ik dus gewoon kon eten. En ik moest ook echt eten. Door mijn zwangerschap moet ik echt om de twee uur eten, want anders word ik heel misselijk en licht in mijn hoofd. Het is dus ook wel eens voorgekomen dat ik op straat moest eten en dat andere moslims dit zagen. Ja, ik kan er niets aan doen, het is echt noodzaak, want ik heb anders het gevoel dat ik flauw val. Maar de blikken die je van moslims krijgt! Vreselijk! En je kan echt wel aan mij zien dat ik zwanger ben, want mijn buik is goed zichtbaar. Ik eet echt omdat het moet. Ik ben echt niet op een terras gaan zitten om wat te eten en drinken te bestellen, want dat vind ik ook niet gepast. Maar als ik bijvoorbeeld met mijn dochter in de speeltuin was, kwam het wel eens voor dat ik wat moest eten. Het is jammer dat moslims al snel een oordeel klaar hebben en niet even verder nadenken. Er worden gelijk al allerlei consultaties getrokken. Maar goed, ik trek me er weinig van aan en weet waarom ik het doe.

Ook de kinderen uit mijn klas weten dat ik niet vast. Ze hebben er ook alle begrip voor en zeggen ook ‘ja juf, de baby moet ook eten’. Het thema rondom de maand ramadan leeft nog steeds heel erg in de klas. Van de week hebben we een kruiswoordpuzzel gemaakt met allemaal feiten over de islam. Ik heb het samen met de kinderen gemaakt, omdat het soms nog best lastig was. Het is fijn om te zien hoeveel de kinderen eigenlijk al weten en hoeveel interesse ze er voor hebben. Afgelopen week waren ze ook druk bezig met elkaar vertellen welke soerah ze al kennen en hoeveel ze er nog uit het hoofd moeten leren voor ze 1 hizb hebben. Allahoema bareek. Dan kan ik alleen maar trots zijn en bidden en hopen dat ze dit ook voor altijd vast zullen houden en altijd liefde voor de islam zullen houden.

Afgelopen vrijdag mocht mijn dochter wakker blijven tot de iftar. Ze was ontzettend blij en riep vanaf een uur of vier ’s middags dat ze ging vasten samen met papa. We hebben het tientallen keren gehoord. Toen het tijd was voor het avondeten vertikte ze het dan ook om te eten. Ik had een gezonde versie van kapsalon gemaakt en na drie hapjes zei ze ‘nee ik ga niet meer eten, want nu ga ik weer vasten’. Ik moest er wel om lachen en heb het maar gelaten. Het duurde toch wel erg lang tot het tijd was voor de iftar en ze werd ook moe. Samen hebben we in de keuken de gerechten voorbereid voor de iftar. Ze moest en zou precies hetzelfde krijgen als haar vader. Uiteindelijk heeft ze het net knikkebollend gered om wakker te blijven. Toen de adhaan klonk was ze zo blij en zei ‘ik heb gevast, ik heb gevast met papa.’ Allahoema bareek. Waar een kind al niet blij om kan zijn. En ook bij haar zie ik de liefde voor de islam. Iedere dag is ze er wel mee bezig en ze ziet ons echt als voorbeeld. Geregeld worden vriendinnen van mij er ook bij gehaald en familie, want ze weet inmiddels heel goed wie er wel en niet een moslim is. Ik ben blij dat mijn dochter in een multiculturele en multireligieuze familie opgroeit. Ze weet bijvoorbeeld dat opa bid voor het eten en dat wij ‘bismillah’ zeggen. 

Deze laatste tien dagen zijn erg belangrijk. In deze dagen is de qoraan aan de profeet Mohammed, vrede zij met hem, geopenbaard. Ik heb de afgelopen dagen verschillende apps doorgestuurd gekregen over het goed benutten van deze laatste toen dagen. Hieronder een aantal tips. Ook heb ik een link toegevoegd naar soerah al qadr, met Nederlandse ondertiteling. In deze soerah wordt precies uitgelegd waarom deze tien dagen en vooral de oneven nachten zo belangrijk zijn.

Tips voor de laatste tien dagen van de maand Ramadan: 

1. Heb je misschien het gevoel dat je de afgelopen dagen van ramadan niet goed hebt benut? Laat dit geen invloed hebben op de komende dagen! Het moment van vergeving zou in vandaag of een van de komende dagen kunnen zitten! Laat het niet aan je voorbij gaan. Start vandaag!

2. Neem vandaag een beetje tijd om de uitleg van surah 97.Al Qadr te lezen. Om te weten te komen wat zich werkelijk afspeelt op deze nacht. Voel de kracht en grootheid van deze Surah!

3. Wacht niet tot de 27ste nacht om je volledig in te zetten. Maak volledig gebruik van alle 10 dagen. Verricht nachtelijke aanbiddingen. Zou je willen dat Laylatul Qadr net in die ene nacht zat, waarop jij hebt doorgeslapen?

4. Sluit je in deze dagen niet aan bij een bepaald feest of innovatie, vanuit cultuur of dergelijke. Volg de Sounnah van de Profeet, vrede zij met hem, “Degene die het nachtgebed (tijdens de maand Ramadan) verricht met oprechtheid en hopende op een beloning van Allah’

Het aftellen is begonnen

Een paar dagen voor de ramadan. In de klas zijn we er klaar voor Alhamdoe li Llah. En niet alleen de klas is er klaar voor, maar de gehele school. De gangen zijn mooi versierd, iedere klas heeft een ramadan kalander en een thematafel. Ouders en leerkrachten hebben hard gewerkt de afgelopen tijd. Een goed begin van de maand ramadan die in shaa Allah maandag of dinsdag zal beginnen.

Iedere klas heeft een ramadan kalander gekregen. Mijn groep had er al eentje, maar dat geeft niet. Zo zijn we extra actief bezig met het thema. Het maken van een ramadan kalender voor iedere klas kwam vanuit de ouderraad, samen met de klassenmoeders. Ik vind het een zeer goed initiatief en ben erg blij dat we zulke betrokken ouders op school hebben. In shaa Allah kunnen zij andere ouders stimuleren. Iedere klas heeft ook een goede daden boom gekregen. Het is de bedoeling dat iedere dag een kind de beurt krijgt om een goede daad te verrichten. Als de goede daad verricht is, schrijft de kind de daad op een bloem en prikt deze op de boom. Ik vind het zelf een heel erg leuk idee en de kinderen zijn ook erg enthousiast. Natuurlijk mogen andere kinderen die dag ook een goede daad verrichten, zo stimuleren ze elkaar. Op de eerste dag van de maand ramadan krijgen alle kinderen een zakje met dadels mee naar huis. Daarop is de doea voor het verbreken van het vasten bevestigd, zodat de kinderen deze ook gelijk bij de hand hebben.

Onze klassenmoeders zijn vanuit huis druk bezig met onze thematafel. In shaa Allah zal hij maandag helemaal af zijn. Het is erg fijn als je ouders en kinderen in de klas hebt die betrokken zijn. Zo kwam er vanmorgen een meisje in de klas met twee schilderijtjes waarop ze ramadan kareem had geschilderd in het Arabisch en versierd had met glitters. Super leuk!

Vandaag heb ik tijdens de woordenschatles een woordweb gemaakt met de kinderen over de maand ramadan. Bij hen leeft voornamelijk het vasten en het Suikerfeest, want dan mag je mooie kleren aan en krijg je snoep. Een meisje zei vandaag ook dat je tijdens de ramadan altijd lekkere dingen eet en dat mama dan veel eten maakt. Ik heb toen met de kinderen gesproken over het doel van het vasten. Naarmate het gesprek vorderde zeiden de kinderen zelf dat het eigenlijk niet de bedoeling is dat je extra veel eet tijdens de ramadan. Een ander meisje zei dat je in de maand ramadan lief moet zijn voor anderen. Toen ik vroeg of dat voor of na de maand ramadan niet meer hoeft, had ze niet gelijk een antwoord. Ook dit was aanleiding tot een gesprek. Uiteindelijk waren de kinderen het erover eens dat je altijd aardig en lief moet zijn, niet alleen tijdens de ramadan. 

Ook wij als leerkrachten worden voorbereid op de maand ramadan. Daarom heeft de godsdienstleerkracht afgelopen donderdag een lezing voor de leerkrachten gegeven. Ook dit vind ik echt een pluspunt van het werken op een islamitische school, want door middel van deze lezingen versterken wij ook onze imaan en doen we kennis op. Ik zei tijdens de lezing ook tegen een goede vriendin en tevens collega, dat ik het zo fijn vind dat ik op deze school werk, omdat het mij als persoon ook verder brengt. We stimuleren elkaar en steunen elkaar wanneer het nodig is. En ik zie dat echt als een pluspunt, want wij brengen dat ook weer over op de kinderen. 

Zit jouw kind(eren) op een islamitische school en hoe bereiden zij zich voor op de maand ramadan? En als je kind(eren) niet op een islamitische school zit, wordt er wel aandacht besteed aan de maand ramadan? 

Waarom liegen? 

Liegen tegen je kinderen. Ach een leugentje om bestwil kan toch best? De waarheid een beetje verdraaien om zo van het ‘gezeur’ van je kind af te zijn.Het lijkt allemaal zo onschuldig, maar is dat het wel.

Mijn moeder had een vreselijke hekel aan liegen. Haar vader loog heel erg veel en dat heeft haar ontzettend veel verdriet gedaan. Logisch natuurlijk. Ik denk dat iedereen wel een hekel heeft aan liegen. Mijn moeder zei ons ook altijd dat we de waarheid moesten spreken, ook al wisten we dat het om iets zou gaan wat niet mocht. Er werd mij ook altijd geleerd dat een leugen altijd uit zou komen en dat je dan maar beter gelijk de waarheid kon spreken. In de kerk hoorde ik als kind ook dat liegen niet mocht en dat de waarheid spreken je veel verder zou helpen.


In de islam is liegen ook not done. Maar we zijn mensen en het gebeurd toch. Helaas. Toen ik zwanger was van mijn dochter las ik een boek over islamitisch opvoeden en een hoofdstuk ging over liegen en de waarheid spreken tegen je kind. Er werden voorbeelden gegeven van hoe vaak we eigenlijk liegen tegen onze kinderen en denken dat het heel onschuldig is, terwijl dat het eigenlijk niet zo is. Je wilt bijvoorbeeld dat je kind iets eet, maar je kind vindt het niet lekker, dus je zegt dat het iets is wat je kind wel lust. Tja, het lijkt onschuldig, maar je liegt wel. Een kind dat zeurt om iets, jij wordt er gek van en sust je kind met iets zodat het stil wordt. Maar doe je achteraf ook wat je hebt gezegd of krijgt je kind het ook? Nee. Je kind iets verbieden en dan een leugen verzinnen waarom het niet mag, omdat jouw verbod eigenlijk niet gegrond is. Weer een leugen. En zo zijn er meerdere voorbeelden. Totdat ik dat boek las had ik me er ook nog nooit echt in verdiept. Niet dat ik altijd maar aan het liegen was, maar dit boek was wel een eye opener voor mij en ik let er dus ook echt bewust op. 


Ook op mijn werk hoor ik vaak dat ouders hun kinderen een leugen verkopen om ze maar stil te krijgen of om hen op hun kop te geven. En dan denk ik ‘kijk waar je mee bezig bent?’ Kinderen raken hier aan gewend, vinden het normaal en nemen het over. En dan worden de ouders boos als ze merken dat hun kind liegt. Maar ja, jij als ouder geeft je kind het verkeerde voorbeeld.

Ik leer de kinderen in mijn klas ook ieder jaar weer dat ik graag wil dat ze de waarheid vertellen. Hiervoor is wederzijds vertrouwen en respect nodig. Ik laat de kinderen ook zien dat ik blij ben als zij de waarheid spreken, ook al gaat het om iets wat eigenlijk helemaal niet mag. En ik sta het ook niet toe dat zij iets doen wat niet mag en daar zijn ook consequenties aan verbonden, maar omdat ze eerlijk zijn ben ik wel milder.


Een goed islamitisch kinderboek vind ik het boek ‘Nordin het nijlpaard leert om niet te liegen.’ Nordin is een nijlpaard en wil graag nieuwe vrienden maken, maar hij weet niet zo goed hoe. Daarom verzint hij allemaal dingen die hij zou kunnen, zoals heel hard kunnen rennen, hoog kunnen klimmen enzovoorts. Nordin kan dit helemaal niet, maar de andere dieren geloven hem en vinden hem een zeer bijzonder nijlpaard. Totdat er een dier in nood is en de andere dieren Nordin om hulp vragen, want hij kan zo veel. Nordin biecht zijn leugens op en de andere dieren zijn blij dat hij uiteindelijk toch de waarheid heeft gesproken. https://m.youtube.com/watch?v=_Il5opold9A

Wees er als ouder bewust van dat ook een leugentje om bestwil of een leugen voor de grap, een leugen is en dat dit dan voor kinderen gewoon wordt.