Mijn positieve hoofddoek

Ik draag sinds 1 februari 2009 een hoofddoek. Waarom ik een hoofddoek ben gaan dragen heb ik al eens in een eerdere blog vermeld https://nancyummamina.wordpress.com/2015/04/03/mijn-hoofddoek-mijn-trots/

Nu bijna tien jaar later draag ik met veel trots een abaya (lange jurk) en een khimaar (lange hoofddoek). Wie had tien jaar geleden gedacht dat ik dat zou dragen? Ik in ieder geval niet, maar Allah beslist en hij leidt wie Hij wil.

Ik voel me er goed bij en zou voor nu niets anders willen.

Is er voor mij of de buitenwereld wat veranderd? Nee, ik vind van niet. Ik ben nog steeds de Nancy die ik altijd was, alleen mijn kleding is in de loop der jaren veranderd. Sinds een tijdje draag ik een khimaar, een wat langere hoofddoek en dus meer stof. Ik blijf dus wel eens haken aan een deurklink of aan m’n fietsstuur, een kind uit m’n klas verdwijnt wel eens in de stof van m’n khimaar als ik een loopronde doe en wat wil uitleggen, naar het toilet gaan met khimaar was ook even een uitdaging en toen ik hem net droeg ging ik mijn jongste dochter verschonen op de grond in de bibliotheek. Het enige waar ik aan dacht ‘hoe houd ik mijn khimaar vrij van poep?’ Maar verder is het ontzettend fijn om een abaya en khimaar te dragen 😃

Maar goed, ik ben dus nog steeds dezelfde Nancy en dat merk ik ook aan mijn omgeving. Zoals velen van jullie weten kom ik overal en ben ik naar iedereen heel open toe. Natuurlijk krijg ik wel eens scheve blikken, maar als ik die persoon dan groet of een glimlach geef, veranderd die scheve blik vrijwel altijd in een glimlach. Ik draag mijn abaya en khimaar met veel trots en ik denk dat ik dit ook uitstraal. Ik hoop het althans wel.

In de meivakantie waren we een midweek op een bungalowpark. We hebben een heerlijke week gehad, veel buiten geweest en gezwommen. Want ja, sinds ik een burkini heb doe ik dat ook. Ik houd niet van zwemmen, maar met mijn dochters vind ik het erg leuk om te doen. We hebben heerlijk gezwommen en ik heb leuke praatjes gehad met verschillende andere vakantiegangers. Ja, één ochtend was er een gezin en die vonden mijn burkini wel heel bijzonder. Er werd heel wat over en weer gefluisterd, gewezen en gelachen. Ze hadden helaas niet het lef om het recht in mijn gezicht te zeggen, maar goed, zegt meer over hun dan over mij.

Toen ze eenmaal uit het zwembad waren kwam er een enthousiaste mevrouw naar me toe om te zeggen dat ze wat ik aanhad zo mooi vond en me net al had zien zitten en zich afvroeg of ik ermee kon zwemmen. Ja dus. We hebben een leuk gesprek gehad over de islam. Ze vroeg van alles en zei dat ze er weinig vanaf wist. Ze had dus ook vragen van ‘moeten je dochters straks verplicht een hoofddoek van jou dragen?’ en ‘moet je dit van je man dragen?’ Maar ze stelde haar vragen niet of een bevooroordeelde manier, het was echt vanuit interesse en nieuwsgierigheid.

Vorige week was ik met mijn dochters en een goede vriendin in een zwembad in Amsterdam Zuid. En ja, weer in burkini. Wat ben ik blij dat ik er vorig jaar eentje heb aangeschaft. Echt een uitkomst.

Ik stond in een druk bezet pierenbadje m’n jongste dochter in de gaten te houden, tot er een mevrouw aan mij vroeg of ik haar dochter even wilde vasthouden, want ze wilde even met haar hoofd onder water. Dus voor ik het wist had ik een baby meisje in m’n armen, maakte haar moeder een duik onder water en kreeg ik nog een compliment over mijn zeer mooie burkini.

En zo hoort het ook. Echt niet iedere niet-moslim denkt negatief over moslims. Deze mevrouw had een keus uit verschillende volwassenen die haar dochter even konden vasthouden, maar nee, ze koos mij.

Zo was ik van de week met m’n broertje en schoonzus bij de Loosdrechtse plassen. Prachtige omgeving. We hebben een leuke avond gehad en genoten van een heerlijke bbq en ander lekkers. Toen we aan het inpakken waren liepen er twee vrouwen voorbij met een hond. Mijn dochters reageerden een beetje angstig, dus ik stelde hen gerust en één van die mevrouwen begon een gesprek met ons en vroeg heel oprecht of we het fijn hadden gehad.

Dit zijn slechts voorbeelden, maar ik kan je zeggen dat ik zulke dingen wekelijks mee maak. Ik sta ook altijd open voor vragen van moslims en niet-moslims. Want als we niet met elkaar in gesprek gaan, blijven er vooroordelen en blijven we elkaar beoordelen en veroordelen.

Zoals ik net al schreef draag ik mijn abaya en khimaar met veel trots. Ik voel me er prettig bij.

Ik wil mijn dochters ook mee geven dat deze bedekking absoluut geen belemmering hoeft te zijn voor wat dan ook. Dat je ondanks dat je bedekt bent een heleboel kan doen. Toen ik nog geen hoofddoek droeg dacht ik vaak na over hoe het zou zijn als ik er wel eentje zou dragen en wat ik dan nog wel en niet zou kunnen doen. Nou alles wat ik toen deed, doe ik nu ook nog. Dus mijn zorgen van toen waren nergens voor nodig.

Moge Allaah ons allemaal deze liefde laten voelen voor de hijaab!

Wat zijn jouw positieve ervaringen met de hijaab?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s