Van baby naar schoolgaand kind

Maandag 27 februari was het dan eindelijk zo ver. De eerste schooldag van Amina. Wat had ze er naar uit gekeken. Met goede moed gingen we dan ook op weg naar school. Ze wist al in welke klas ze moest zijn en hoe het eruit zag, maar het was toch nog wel een beetje spannend.Op maandag is er inloop voor de ouders, dus we mochten mee naar binnen om samen een puzzel te maken. Toen om 8.45 uur de bel ging en we dus afscheid moesten nemen, had ik verwacht dat ze zou gaan huilen, maar niets was minder waar. We kregen een kus en knuffel en ze zei ‘tot straks.’ 
Ook ik had geen moeite met het afscheid. In mijn omgeving zijn er veel kinderen die starten op de basisschool en ik hoor van de moeders dat ze het allemaal zo spannend en emotioneel vinden. Nou ik heb dat niet. Het is hartstikke leuk om naar school te gaan. Ik ben blij en dankbaar dat mijn dochter in een goede gezondheid 4 jaar mag worden. En ze vindt het zelf ook heel erg leuk. Dus waar emotioneel zijn? Nee hoor, voor mij niet.

De eerste week ging ze halve dagen naar school om te wennen. Bekaf was ze na een halve dag, maar ze baalde ook van de halve dagen. Wanneer ging ze nou brood eten op school, kreeg ik steeds te horen. 


Inmiddels gaat Amina al vier weken naar school en lijkt het alsof ze al jaren gaat. Ze heeft het enorm naar haar zin op school. Vrijdag, een halve dag, en het weekend vindt ze maar niets, want ze wil naar school.

Na schooltijd is ze bekaf en hongerig. Ze verteld graag wat ze heeft gedaan op school en met wie ze heeft gespeeld. Ze is erg onder de indruk van de gymles en de godsdienstlessen die ze wekelijks krijgt. 

Amina gaat naar dezelfde school als waar ik werk. We hebben hiervoor gekozen omdat we graag willen dat ze naar een islamitische basisschool gaat. En het is ook praktisch. Mijn man is ’s morgens al vroeg aan het werk en zou haar dus niet kunnen brengen als ik moet werken. Net zoals het ophalen. Als ik moet werken gaat Amina met mij mee naar school en na schooltijd is ze ook bij mij in de groep. Er zijn meerdere collega’s waarvan hun kinderen bij ons op school zitten en we doen het allemaal zo. Het scheelt een hoop gedoe met naschoolse opvang. 

Ik ben heel blij om te zien dat Amina met veel plezier naar school gaat. Ik ben ook enorm trots op haar. Van haar juffen krijgen we alleen maar positieve verhalen te horen. Ze is erg leergierig en doet actief mee in de klas. Zo ken ik haar ook. Ze is opeens ook echt veranderd van een peuter naar een kleuter. Een schoolgaand kind. Ik merk ook dat ze opener is naar vreemden toe, behulpzamer is geworden, maar ook nog steeds vol energie en af en toe komt er even een echte kleuter-huil-drift-bui naar boven. 


Op naar nog heel veel leuke en leerzame basisschooljaren. 

Advertenties