Safiyah Cards 

Ansichtkaarten. Als kind schreven wij regelmatig brieven en kaarten naar familieleden in het buitenland, maar ook naar familie in Nederland.

Ik vind het nog steeds ontzettend leuk om kaarten te versturen, maar uiteraard ook om te ontvangen. Ik stuur regelmatig naar vriendinnen of familie een kaart. De man van een vriendin van mij zegt steeds ‘echt iets Hollands’. Nou niet helemaal, want er is al een tijdje een moslimzuster (uhm misschien toch wel echt een Hollands iets, want deze zuster is Nederlands ☺️) die het sublieme idee had om islamitische ansichtkaarten te maken. Super! Wat een geweldig idee. Ik was gelijk fan en dat ben ik nog steeds. 

Voor iedere gelegenheid heeft deze zuster wel een kaart. Huwelijk, geboorte, beterschap, overlijden, zomaar. Maar ook echte islamitische gerichte kaarten. Zoals voor een zuster die haar hoofddoek is gaan dragen, een zuster laten weten dat je van haar houdt omwille van Allah, iemand laten weten dat je hem/haar niet vergeet in je doea, hadj, oemrah, ramadan en eid. Ook zijn er prachtige kaarten voor je ouders. En je kan kaarten in fotolijsten bestellen om in huis te zetten als decoratie.



De kaarten zijn inmiddels in een aantal winkels in Nederland te koop, bijvoorbeeld bij Hafsa Boutique in Amsterdam. Maar je kan ze ook thuisgestuurd krijgen of ze worden door de zuster opgestuurd naar de persoon voor wie de kaart bestemd is.

Ik ben ontzettend blij met deze zuster en bestel regelmatig kaarten bij haar. Niet alleen privé, maar ook voor de lief en leed commissie van mijn werk waar ik in zit. Ik vind het zelf erg prettig dat de doea voor geboorte, huwelijk etc al op de kaart vermeld staat. Hierdoor heb je meer ruimte om je eigen tekst te schrijven.

Deze kaart heb ik tijdens mijn huidige zwangerschap al twee keer mogen ontvangen. Ik heb de kaarten ontvangen van hele dierbare zusters en zal de kaarten heel goed bewaren. 

Ben jij al bekend met de kaarten en goede service van Safiyah Cards? 

Advertenties

Tajine met gehaktballetjes

Ik ben gek op Marokkaans eten en wekelijks staat er wel een Marokkaans gerecht op tafel.Tajines zijn favoriet. Het enige nadeel is dat het vaak lang op het vuur moet en dus niet snel klaar is.

Deze tajine met gehaktballetjes is wel wat sneller klaar en ontzettend lekker. De ingrediënten heb ik vrijwel altijd in huis. Mijn dochter is gek op deze tajine en helpt graag mee met het draaien van de gehaktballetjes.

Wat heb je nodig?

250-300 gram gehakt 

3 tomaten, in stukjes gesneden

1/4 bosje peterselie en koriander

1 ui, gesnipperd 

Zout

Peper

Paprikapoeder

2 theelepels gemberpoeder

2 theelepels komijnpoeder

2 theelepels paprikapoeder

Scheutje olijfolie

2 eieren 

Hoe maak je het?

Meng het gehakt met de helft van de ui, petserselie, peper, zout en alle specerijen. Ik doe dit altijd al van tevoren en laat het dan een paar uur in de koelkast staan. Zo trekken alle kruiden goed in het gehakt en smaakt het nog lekkerder.

  
Vorm kleine balletjes van het gehakt en verwarm een scheutje olijfolie in een tajine of braadpan. Bak de balletjes rondom bruin. Zodra ze bijna gaar zijn voeg je de stukjes gesneden tomaat en ui toe. Voeg een scheutje water toe en eventueel nog wat peper, zout en paprikapoeder. 

Deksel op de tajine of braadpan en rustig gaar laten worden. Meestal is dit na een half uur tot driekwartier. 

Als de tajine gaar is breek je de eieren erboven en laat je deze in de tajine stollen. 

Eet smakelijk! 

Tchichasoep

Ik ben verschillende keren in Marokko geweest. Mijn man komt er oorspronkelijk vandaan. Hij heeft er zijn hele jeugd gewoond en vrijwel zijn gehele familie woont er nog. Zijn ouders, zijn oma, zussen en broers, ooms, tantes en neefjes en nichtjes. En vrijwel iedereen woont nog in het dorp waar ze zijn geboren en opgegroeid.Dus als wij naar Marokko gaan, gaan we altijd een paar dagen naar het dorp. Ja een paar dagen, want dan vind ik het wel lang genoeg geweest. Het is een totaal ander leven in het dorp, erg primitief en dat ben ik gewoon niet gewend. Gelukkig is daar alle begrip voor.

Zodra onze laatste dagen in het dorp naderen wordt er van alles voor ons klaar gezet wat we mee moeten nemen. Gedroogde linzen worden klaar gezet, amandelen, meel en tchicha. Voor ik getrouwd was, had ik nog nooit van tchicha gehoord en wist ik totaal niet wat ik er mee moest. Meestal gaven we het in Nederland aan één van de tantes van mijn man. 

Tchicha is een heel fijn gerstemeelkorrel en je kan het bijvoorbeeld in soep gebruiken. Mijn man vindt het ook lekker met karnemelk of melk, maar dat is niet aan mij besteed. 

Twee jaar terug kreeg ik het kookboek ‘melk en dadels’ en daar staat een recept in voor tchichasoep. Ik had nog een beetje tchicha in de voorraadkast, dus ik ben het gelijk gaan maken. En het resultaat was heerlijk. Ik maak de soep nu regelmatig en het wordt met veel liefde hier gegeten. Dus voortaan houden we de tchicha zelf, in plaats van dat we het weggeven. 

  

Wat heb je nodig?

300 kalfsvlees met bot, maar zonder vlees is het ook erg lekker

3 uien 

Olijfolie

Peterselie, bladselderij en koriander 

200 gram tchicha

2 blikken gepelde tomaten of verse tomaten

1 eetlepel kurkuma

1 eetlepel gemberpoeder

1 eetlepel komijnpoeder

1 bouillonblokje

Zout

Peper

Hoe maak je het?

Hak de uien samen met de peterselie, bladselderij en koriander fijn. 

Ik snij het vlees meestal in wat grote stukken, doordat je het vlees gaar kookt valt het vanzelf uit elkaar. Je kan het vlees natuurlijk ook in kleine stukjes snijden.

In een grote soeppan breng je 1 1/2 liter water aan de kook, samen met het uienmengsel, vlees en bot, olie, specerijen en het bouillonblokje. Laat dit ongeveer 1 a 1 1/2 uur gaar koken. Maak je de vegetarische variant dan is een half uur tot driekwartier genoeg. 

Was ondertussen de tchicha en laat het uitlekken. Pureer de tomaten en voeg het samen met de tchicha toe aan de soep. Laat het nog een kwartier op zacht vuur koken en breng de soep op smaak met zout en peper. 

Eet smakelijk! 

Tanden poetsen, tanden poetsen, op en neer, heen en weer……

Vorige week was ik uit eten met drie vriendinnen. Heerlijk gegeten, ontzettend veel gepraat en gelachen. We hebben over van alles en nog wat gepraat en ook over onze kinderen. Op een gegeven moment kwamen we op het onderwerp tanden poetsen. Bij dreumesen en peuters is dit niet altijd één van de leukste bezigheden. Toen ik bij mijn dochter begon met poetsen was het ook iedere keer een strijd. Zodra ze haar tandenborstel zag begon ze te huilen en tegen te stribbelen. We moesten haar echt met z’n tweeën in een soort houdgreep houden, zodat ik haar tanden kon poetsen. Mijn man vond het af en toe zielig dat we haar zo vast moesten houden, maar ik zei hem ook dat tanden poetsen een verplichting is en dat het dus wel even zo moest gaan. Dit alles heeft twee weken geduurd en toen gaf ze zich over en kon ik rustig haar tanden poetsen. 

Tijdens het etentje vertelde één van de vriendinen over een app die ze sinds kort gebruikt bij het tanden poetsen. Ze liet me de app zien en ik was gelijk enthousiast. Het is echt een stimulans voor het tanden poetsen. En niet alleen voor kinderen die het poetsen niet leuk vinden. 

De app heet ‘Magic Timer; Disney’. De app is gratis te downloaden. Het is een app van Oral b.

  
Je kind kan kiezen uit een (Disney) karakter en dan moet je de tandenborstel van je kind scannen. Als het een Oral b tandenborstel is, kan het en krijg je steeds een ander plaatje en anders kun je gewoon verder met de app. Er verschijnt dan een klok en een tandenborstel in beeld en de 2 minuten beginnen. De tandenborstel op het scherm poetst een plaatje tevoorschijn en na 2 minuten is het plaatje compleet en is het tanden poetsen klaar. Dan krijgt je kind een sticker in het plakboek voor het poetsen. Er wordt precies bijgehouden dat je twee keer per dag moet poetsen.

   
 
Mijn dochter vind het ontzettend leuk. De ene keer kijkt ze heel aandachtig naar het plaatje en de andere keer niet, maar ik weet nu wel zeker dat ik twee keer per dag twee minuten poets. Vooral het ontvangen van een sticker vind ze erg leuk. Kinderen blijven dat leuk vinden en het is een goede stimulans.

Tanden poetsen is gewoon noodzakelijk. Op mijn werk komt er twee keer per jaar een schooltandarts en iedere keer verbaas ik me weer over de mondhygiëne van de kinderen. Niet alleen als de tandarts er is hoor, want ik ruik en zie genoeg. Sommige tanden komen vrijwel nooit in aanraking met een tandenborstel en dan verbaasd het de ouders dat hun kind tanden/kiezen moet laten trekken, omdat het allemaal is weg gerot. Kinderen van zes die alleen hun tanden poetsen. En laten we eerlijk zijn, dat gaat gewoon niet goed, dus ook die tanden/kiezen zitten vol met gaten.

Een aantal jaren geleden zijn we een gezonde school geworden, ook omwille van de mondhygiëne van de kinderen. De kinderen hebben er vrede mee dat ze op school enkel nog wat water, melk of karnemelk mogen drinken, maar veel ouders hadden en hebben nog er nog steeds moeite mee. Ook als je hen uitlegt dat het is om de gezondheid van hun kind. Een pakje drinken per dag kan toch geen kwaad? Wit brood is toch niet erg om te eten? En ga zo maar door. Ik vind het voor de kinderen zielig, want ze zijn nog zo onschuldig en nemen alles van volwassenen aan, dus ook de slechte gewoontes. 
In de klas praat ik regelmatig met de kinderen over hygiene, ook omdat dit in de islam een belangrijk onderwerp is. Ik hoop dat de kinderen die bijvoorbeeld niet poetsen of hun gezicht wassen voor ze op school komen, zichzelf herkennen in de gesprekken die we voeren en de informatie mee naar huis nemen en toepassen. En dat ook zij gezonde tanden zullen hebben. 

Wat vindt jouw kind van tandenpoetsen? 

Dé 20 weken echo 

Vandaag, 5 april, was het dan zo ver. De 20 weken echo van onze baby. Ik was toch wel een beetje gespannen, want los van dat we het geslacht van onze baby te weten komen, word ons ook verteld of onze baby gezond is.

Ook ben ik emotioneel, omdat bij de 20 weken echo van onze dochter, mijn ouders aanwezig waren. Mijn moeder is twee jaar geleden overleden en op zo’n moment mis ik haar extra. Ik weet nog dat we toen in de auto zaten op weg naar het ziekenhuis. Vrijwel iedereen om ons heen en wij zelf ook, dachten dat we een jongetje zouden krijgen. Alleen mijn moeder dacht dat een meisje was. In de auto zei ze nog tegen m’n man: ‘zullen we wedden voor €100 dat ik gelijk heb?’ En ja hoor, ze had gelijk. Ik denk nog vaak aan dat moment. Mijn ouders vonden de echo geweldig, voornamelijk omdat het in de tijd dat mijn broertje en ik geboren zijn er nog niet zo uitgebreid was. 

Ik heb lang getwijfeld of ik mijn vader mee zou vragen, maar heb uiteindelijk besloten om het niet te doen. Het voelt voor mij niet compleet, omdat mijn vader er dan niet samen met mijn moeder bij is. Het wordt voor mij dan te emotioneel. Daarom heb ik besloten om alleen met mijn man en dochter te gaan. Mijn vader is wel één van de eerste die ik heb gebeld. 

  
Het is en blijft een wonder. Het zien van je baby, zo duidelijk en al zo compleet. Ik heb weer vol verbazing gekeken naar hoe onze baby al gevormd en gegroeid is. En gelukkig is alles in orde. Alles zit erop en eraan. 

En ja, we weten ook het geslacht, maar we delen het alleen met familie en ik met goede vriendinnen. Bij m’n dochter heb ik dit ook gedaan en dat vond ik fijn, dus waarom nu niet weer.

  

Ik ben wel heel blij dat ik het geslacht nu weet, omdat ik nu wat gerichter aankopen kan doen. Van mijn dochter heb ik veel bewaard en ik wilde graag weten of ik het kon bewaren of weg kon doen. Mijn dochter heeft me vanmiddag geholpen met alles uitzoeken en ze vond het ontzettend leuk. Ze kreeg spontaan ook een opruim kick en al haar poppenkleding moest gewassen worden. Vanmiddag hebben we samen een pakje gekocht voor de baby en zij mocht helpen met het uitzoeken.

Ik vind het erg leuk dat ze alles nu bewust mee maakt en er ook heel erg mee bezig is. Ze komt samen met de baby op één kamer, dus wil haar er goed bij betrekken, zodat ze niet het gevoel krijgt dat zij niet meer belangrijk is ofzo. Maar denk ook niet dat dat zo snel zal gebeuren, want ze is er nu wel echt aan toe om grote zus te zijn.

Ik ga me de komende tijd lekker richten op het herinrichten van de kinderkamer, de laatste spulletjes kopen, leuke dingen doen met m’n dochter en verder gewoon lekker zwanger zijn.

‘Met woorden in de weer’

Taal verbind ons met elkaar. Maar ook zonder woorden kun je met elkaar communiceren en kun je je verbonden met elkaar voelen. Voor kinderen die leren lezen gaat er vaak een hele nieuwe wereld open en ieder jaar is dat weer een prachtig proces om mee te maken. Toen ik laatst met mijn groep in Artis was, probeerden ze ieder bord met de beschrijving van een dier te lezen. Dit was nog wel wat hoog gegrepen, maar het besef dat ze nu weer een stukje zelfstandiger zijn is er zeker.

Voor mijn werk heb ik de cursus ‘met woorden in de weer’ gevolgd. Deze cursus leert leerkrachten hoe zij de woordenschat van kinderen kunnen uitbreiden en verbeteren. Een musthave voor iedere leerkracht. Zo ook voor mij. Ik ben gek op woorden, op praten, op lezen en dus ook op woordenschat. De cursus heb ik afgerond en ik heb mijn certificaat in ontvangst mogen nemen.

  

Op mijn werk worden veel kinderen tweetalig opgevoed. Er zijn veel ouders die er bewust voor kiezen om thuis alleen maar Arabisch, Turks of een andere moedertaal te spreken. Dit is geen probleem, als de ouders het maar wel consequent doen. Er zijn ook nog veel ouders die zelf slecht Nederland spreken en dan ook Nederlands met hun kind spreken. Dit wordt sterk afgeraden, omdat de kinderen op deze manier verkeerd het Nederlands leren. Sommige ouders begrijpen het niet als je dan zegt dat ze hun moedertaal tegen hun kinderen moeten spreken. Want ze zijn in Nederland en de kinderen moeten toch Nederlands leren zeggen ze dan. Het is dan niet altijd gemakkelijk om tegen een ouder te zeggen dat het zelf de Nederlandse taal niet goed beheerst en dat het kind het daardoor ook slecht leert. Ik adviseer ouders dan ook altijd om hun eigen taal met hun kind(eren) te spreken, maar wel Nederlandse televisie. En dan geen Nickelodeon of Disney Chanel, want deze zenders hebben geen toegevoegde waarde aan het leren van de Nederlandse taal. Programma’s op bijvoorbeeld Nederland 3 hebben dit wel. Sesamstraat, jeugdjournaal en het klokhuis zijn hier goede voorbeelden van. 

Toch blijft het erg lastig om ouders te betrekken bij het bevorderen van de woordenschat. Dit heeft te maken met dat de ouders vaak zelf de Nederlandse taal niet machtig zijn, cultuur en de betrokkenheid bij de ontwikkeling van hun kind.

Veel mensen keken mij altijd raar aan toen mijn dochter nog een baby was en ik in de wagen hele gesprekken tegen aan haar voerde. Je zag mensen denken ‘waarom doet ze dat? Die baby begrijpt het toch niet.’ Integendeel. Taal bestaat uit klanken en ook baby’s horen deze klanken. Het was voor mij heel normaal dat ik tegen mijn dochter sprak toen ze nog een baby was. Ik vond het juist vreemd om niets tegen haar te zeggen. 

Ik benoem ook alles en leg m’n dochter veel uit. Dit heb ik van huis uit ook mee gekregen en door mijn werk weet ik dat kinderen hierdoor leren. Zo veel mogelijk alles benoemen, oftewel labelen. En herhaling is voor kinderen ook ontzettend goed. Want hier leren ze van. 

  
Tijdens de cursus die ik heb gevolgd kregen we een stukje theorie over het aantal woorden dat een Turks/Marokkaans kind kent bij aanvang van de basisschool en een Nederlands kind. Er wordt hier ook gekeken naar welke taal er thuis wordt gesproken. De cijfers liegen niet en ik vind ze zelf ook best zorgwekkend. Je ziet ook dat de kinderen die met een achterstand op school komen deze ook niet meer inhalen. Ze blijven altijd achter lopen. 

Op school en door de leerkrachten word er op verschillende manier extra aandacht besteed aan het bevorderen van de woordenschat. En nee, dit gebeurd niet alleen op ‘zwarte’ scholen, maar op alle scholen, dus ook de ‘witte’ scholen.

Wat kun je nu als ouder doen?

– Benoem alles wat je ziet of doet. Gebruik hierbij ook lidwoorden en vermijd de moeilijke woorden niet, maar leg ze ondertussen uit. 

– Bezoek de bibliotheek. Ook als je kind pas een baby/dreumes is.

  

– Voorlezen is essentieel voor het uitbreiden van de woordenschat. Peuters houden van herhaling, maar dat is juist goed. 

– Spreek je thuis een andere taal dan Nederlands, laat je kind dan wel naar Nederlandse televisie kijken. Programma’s zoals Sesamstraat, het jeugdjournaal en Kindertijd. 

– Laat je kind lekker spelen. Laat het haar/zijn fantasie gebruiken. En als je samen met je kind speelt, laat je kind dan ook eens het spel leiden.