Opvoeden + islam = een islamtische opvoeding 

Zoals jullie wellicht weten vanuit eerdere blogs kom ik uit een christelijk gezin. Ons gezin bestond uit een vader, moeder, mijn drie jaar jongere broertje en ik.Mijn ouders zijn van huis uit ook christelijk opgevoed. Mijn vader denk ik iets meer dan mijn moeder.

Mijn ouders hebben er bewust voor gekozen om ons christelijk op te voeden. Er werd thuis dagelijks uit de kinderbijbel gelezen, we zaten op een christelijke basisschool en ook middelbare school, we gingen vrijwel iedere zondag naar de kerk, de feestdagen werden gevierd en de normen en waarden die ons geleerd werden kwamen deels ook voort uit het christendom. Als kind vond ik het heel fijn dat ik herkenning vond in de dingen die ik thuis leerde en op school. Tot op de dag van vandaag ben ik mijn ouders zeer dankbaar voor de opvoeding die ze ons hebben gegeven.

Toen ik trouwde dacht ik regelmatig aan het krijgen van kinderen en het opvoeden van hen. Door mijn werk als leerkracht kom ik natuurlijk met verschillende soorten opvoedingen in aanraking. En ik wist daarom ook al vrij snel hoe ik het absoluut niet wilde. En gelukkig ook hoe ik het wel wilde. Wat ik me wel altijd afvroeg was hoe ik mijn kinderen islamitisch kon opvoeden. Ik kom zelf natuurlijk niet uit een islamitisch gezin en mijn man is voor cultureel islamitisch opgevoed. Wil niet zeggen dat het verkeerd is, maar in sommige opzichten toch anders. Ik heb er regelmatig met vriendinnen over gesproken en ik heb veel gelezen over de islam en het opvoeden van kinderen.
Nu ik zelf moeder ben denk ik dat ik mijn eigen weg heb gevonden in het islamitisch opvoeden van mijn dochter. Vanuit mijn werk weet ik dat kinderen veel leren door het te zien, door herhaling en door erover te praten. Dus dat is wat ik bij mijn dochter ook doe.

Van vriendinnen hoorde ik vaak dat ze het lastig vonden om op tijd te bidden met een pasgeboren baby. Ik las toen eens dat de profeet Mohammed, vrede zij met hem, kinderen vast hield tijdens het gebed. Dus ik dacht waarom doe ik dat niet. Dus als het tijd was om te bidden en mijn dochter was hangerig of jankerig dan pakte ik haar op en bad met haar samen. Zo leerde zij al op zeer jonge leeftijd wat het gebed was en miste ik geen enkel gebed. Ik legde haar ook wel naast me op mijn gebedskleedje. Als ze maar in m’n buurt was, dan was het eigenlijk wel goed. En nu is het nog steeds zo. Mijn dochter weet precies wanneer we moeten bidden, want dan hoort ze de gebedsklok afgaan. Ze vraagt dan ook vaak of ik de wassing (woedoe) nog moet doen. Ook daar heb ik haar altijd bij betrokken, waardoor ze nu weet wat het is. En ze kan een link leggen tussen het verrichten van de wassing en het gebed.

Door middel van kleine dingen laat ik mijn dochter kennis maken met de islam. Ik zal een paar voorbeelden noemen.                                                 Op vrijdag draai ik soerah al kafh in huis. Het is aanbevolen om deze soerah (vers uit de qoraan) op vrijdag (een heilige dag voor moslims) te luisteren, lezen of reciteren.               Op vrijdag knippen we onze nagels. Ook dit is aanbevolen op vrijdag.             Als we naar buiten gaan zeg ik de doea (smeekbede) voor het verlaten van het huis hardop. Op deze manier wil ik mijn dochter leren welke doea je moet zeggen als je naar buiten gaat en dat je een doea moet zeggen.                    Zo ook de doea voor het slapen gaan. Toen ze nog een baby was heb ik deze doea altijd voor haar opgezegd. Inmiddels is ze twee en kan ze hem zo goed als zelfstandig opzeggen.            Het zeggen van bismillah voor het eten en drinken en het zeggen van alhamdoe li Llah na het eten en drinken. Ik moet haar hier nog wel aan herinneren, maar dan hoef ik alleen maar te zeggen ‘wat zeg je voordat we gaan eten?’ En dan noemt ze de doea al op.

Zoals jullie in eerdere blogs hebben kunnen lezen heb ik mijn dochter actief betrokken bij de maand ramadan. En ook dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Ik ben nu een aantal dagen vrijwillig aan het vasten. Gisteren zag mijn dochter nog een pan met eten op het vuur staan en vroeg ze wat het was. Ik vertelde haar dat het eten voor mama was. Toen zei ze ‘als mama klaar is met vasten, dan mag mama eten. Als het donker is.’ Je kunt je wel voorstellen dat ik ontzettend trots op haar was toen ik dit hoorde. Ik dwing haar nergens toe, ik praat gewoon veel en leg veel uit, waardoor ze dus ontzettend veel oppikt.
Met Suikerfeest en offerfeest vind er een speciaal gebed plaats in de moskee. Na dit gebed is het echt feest. Iedereen is welkom bij dit gebed, zo ook kinderen. Jarenlang irriteerde ik me een beetje aan de kinderen die mee kwamen naar de moskee. Rennend, schreeuwend, huilend. En dan zitten in die warmte. Ik dacht ‘wat hebben kinderen hier nou aan en kunnen die vrouwen niet gewoon thuis blijven?’ Dit jaar met Suikerfeest twijfelde ik enorm of ik mijn dochter mee moest nemen naar de moskee. ‘Dan gaan andere vrouwen zich aan mijn kind irriteren’, dacht ik. Ik heb er met vriendinnen over gesproken en met mijn man en heb uiteindelijk besloten om haar mee te nemen. Want eerlijk, ik miste het ook wel om naar de moskee te gaan met Suikerfeest en offerfeest. En ik vind het ook belangrijk om het mijn dochter aan te leren. Dus de avond ervoor hebben we samen haar abaya uit de kast gepakt en klaar gelegd. Ik vertelde haar dat het morgen Suikerfeest zou zijn en dat we dan naar de moskee zouden gaan. Ze zei gelijk ‘Allahoe akbar (Allah is groot) doen.’ Voor haar is het zeggen van Allahoe akbar, een synoniem voor het gebed. Ik vertelde haar dat we inderdaad gingen bidden en dat we gingen luisteren naar een meneer die zou gaan praten, de imaam. Ook vertelde ik haar dat er allemaal andere kinderen en vrouwen zouden zijn. Papa zou bij de jongens zijn en wij bij de meisjes in de moskee. Uit het niets zei ze dat ze ook een hoofddoek op moest als ze naar de moskee zou gaan, dus ook die hebben we klaargelegd. De volgende ochtend hebben we ons klaar gemaakt om naar de moskee te gaan. Ze had er ontzettend veel zin in, dus dat gaf me hoop. Voor een eerste keer heeft ze het redelijk goed gedaan. Het was ontzettend warm en druk in de moskee en dat vond ze niet zo leuk. Ze heeft gehuild en gezeurd, omdat ze naar buiten wilde. Maar Alhamdoe li Llah, voor een eerste keer vond ik het prima gaan. Ik denk dat als we een volgende keer gaan ze er al meer aan gewend zal zijn en het beter zal gaan. 

Dit zijn enkele voorbeelden uit de islamtische opvoeding die ik mijn dochter mee geef. Als ik alles zou benoemen zou deze blog wel erg lang worden en zo hebben jullie een beeld van hoe ik het aanpak. 

Hoe voeden jullie je kinderen op? En staat het geloof, welk geloof dit dan ook is, centraal in jullie opvoeding? 

Advertenties

De gezonde voeding is even op vakantie! 

Ja, de gezonde voeding is ook even op vakantie. Sinds de ramadan is afgelopen let ik niet zo heel erg goed op wat ik eet en vooral de tussendoortjes. Ontbijten en avondeten is nog steeds hetzelfde, dus gezond. Maar de lunch en de tussendoortjes schieten er qua gezondheid nu wel eens in.Op zich geen groot drama, maar ik merk het lichamelijk wel. Ik slaap slecht, wordt meerdere keren per nacht wakker en val dan weer moeilijk in slaap. Ik heb veel meer last van mijn fibromyalgie en vooral qua pijn. En ik merk dat ik gewoon niet echt vol zit. Ik blijf maar eten. 

Dus vanmiddag dacht ik ‘ik ga weer eens een gezonde, voedzame snack maken’. Recepten die ik op internet en/of social media tegenkom sla ik altijd op op mijn telefoon. Als ik dan zin heb om iets te gaan maken, hoef ik daar maar even door te bladeren. Of ik sla een kookboek open.

Vandaag viel mijn oog op een recept voor een gezond tussendoortje, crunchy chocolade pinda snack, gemaakt van onder andere rijstewafels. Ik zag dat ik alle ingrediënten in huis had, dus hup alles klaarzetten en beginnen maar. Mijn dochter heeft me geholpen en dat vindt ze altijd erg leuk om te doen.

Wat heb je nodig?

3 rijstwafels (ik heb de oer-graan wafels met amaranth, sesamzaad en gierst gebruikt van het merk Leev, te koop bij AH)

3 eetlepels (biologisch/zelfgemaakt) pindakaas met nootjes 

2 eetlepels honing of ahornsiroop

30 gram havermout

50 gram pure chocolade 

Hoe maak je het?

De rijstwafels verkruimel je met je handen boven een kom. Hier voeg je de havermout aan toe.

De pindakaas verwarm je samen met de honing in een pannetje, totdat het zich goed met elkaar heeft vermengd. Je kan het ook verwarmen in de magnetron, maar die heb ik niet. 

Dit mengsel voeg je toe aan het rijstwafel-havermout mengsel. Goed door elkaar roeren.

De chocolade verwarm je au bain marie of in de magnetron als je die hebt. Dit voeg je ook toe aan het mengsel. Even goed door elkaar roeren. 

Dan bekleed je een vierkant of rechthoekig plastic bakje met bakpapier. Het mengsel schep je hierin en druk je goed aan. 

Dit zet je voor zo’n 30 minuten in de koelkast, zodat het goed hard wordt. 

Een stuk eraf breken en genieten maar! 

Ramadan, het einde is in zicht

Het einde van de maand ramadan is in zicht. Een maand lang hebben we gevast, doea (smeekbeden) verricht, extra goede daden verricht/uitgevoerd en waren we helemaal één met ons geloof.Een maand die we nu weer een jaar lang moeten missen. Ja missen. Veel niet-moslims begrijpen het niet dat we het zullen missen. Een maand lang vasten ga je toch niet missen? Jawel, dat ga je zeker missen. Ik althans wel. De rust en vrede die het met zich mee brengt. Het geeft je zo ontzettend veel kracht. Na deze maand kom je weer in een soort van sleur, terwijl ik die persoonlijk tijdens de maand ramadan nooit voel. De dagen zijn lang, je hebt tijd zat. Tijd voor dingen waar je misschien anders niet zo snel aan toe komt of die je niet zo snel doet. De saamhorigheid en verbintenis die het vasten met zich mee brengt. Zowel onder de moslims, maar ook onder de niet-moslims, want dat heb ik tijdens deze maand ook regelmatig gezien of op social media voorbij zien komen. Kortom, genoeg om te gaan missen.

De maand ramadan wordt afgesloten met eid ul fitr, oftewel het Suikerfeest. ‘S morgens is het eid gebed in de moskee en daarna wordt er vaak familie bezocht en leuke dingen ondernemen met familie en vrienden. Van de week bedacht ik me opeens dat de gewoontes/rituelen van het Suikerfeest ook in andere geloven voorkomen. Denk aan kerst. Ik kom zelf uit een christelijk gezin en met kerst gingen wij eerst ’s morgens naar de kerk. Daarna thuis uitgebreid lunchen en dan gingen we naar familie of ondernamen we iets. Er wordt vaak gezegd dat de religies die we kennen niet op elkaar lijken, maar zie hier maar weer het tegendeel. 

Je ziet steeds meer dat jonge gezinnen actief bezig zijn met voorbereidingen treffen voor het Suikerfeest. Nieuwe kleding worden gekocht, er worden lekkere dingen gekookt/gebakken, cadeautjes worden voor elkaar gekocht, het huis wordt versierd en ga zo maar door. Ook ik ben al met de voorbereidingen begonnen. Sommige zelfs al voordat de ramadan begon. Bijvoorbeeld kleding voor mijn dochter en haar cadeau. Ik kwam het toevallig tegen en heb het gelijk aangeschaft. Ook een cadeau voor mijn man heb ik al in huis. 

Op de crèche van mijn dochter wordt dinsdag het Suikerfeest gevierd. De kinderen nemen allemaal wat lekkers mee en komen in hun mooiste kleren naar de crèche. Ook de kinderen die op die dag niet aanwezig zijn op de crèche mogen voor anderhalf uur komen. Mijn dochter zal die dag ook uitdelen op de crèche. Het uitdelen met Suikerfeest en offerfeest is iets wat ik jaarlijks doe. Ik vind het een goede manier om anderen op de hoogte te brengen van het Suikerfeest en ik vind het voor mijn dochter belangrijk om haar dit aan te leren, zodat ze weet dat het Suikerfeest en offerfeest feesten zijn die bij de islam horen en waarbij we dus uitpakken. 

Ook vind ik het belangrijk om mijn familie bij het Suikerfeest te betrekken. Daarom gaan we op een later tijdstip met z’n allen naar een pretpark. Helaas is het niet mogelijk om het gelijk na het Suikerfeest te doen, maar de intentie blijft hetzelfde. Ik vind het belangrijk en leuk om hen deel te laten nemen in hetgeen wat voor mij heel belangrijk is en hen hier kennis over te geven. En gelukkig vinden zij het alleen maar ontzettend leuk. 

In een van mijn eerdere blogs over de ramadan vertelde ik over de doelen die ik ieder jaar stel voor tijdens de maand ramadan. Ook maak ik altijd doelen voor na de maand ramadan. Samen met twee zeer goede vriendinnen, we zijn elkaars zussen, heb ik hierover gesproken en ben ik tot mijn doelen gekomen voor na de ramadan. Twee van deze doelen wil ik met jullie delen. Het eerste doel is eigenlijk het voortzetten van iets dat ik al sinds vorig jaar ramadan deed en dat is het vasten op maandag en donderdag. Dit was een gewoonte van de profeet Mohammed, vrede zij met hem. Afgelopen jaar is het mij goed bevallen, dus we gaan er mee verder. Ook wil ik proberen om zo veel mogelijk op de witte dagen te vasten. 

Het andere doel is dat ik minder televisie wil gaan kijken. Ik kijk eigenlijk alleen ’s avonds televisie. Heerlijk vind ik het om na een drukke dag met mijn dochter of een drukke werkdag op de bank te zitten met een kop thee en de televisie aan. Tijdens de maand ramadan heb ik vrijwel geen televisie. Het interesseert me ook niet en ik heb het ook niet gemist. Ik wil me daarom ook gaan focussen op minder televisie kijken en daarvoor in de plaats lekker te gaan lezen. Ik houd enorm van lezen en verslond zo twee boeken per week, maar het afgelopen jaar is het er niet van gekomen. Na het overlijden van mijn moeder kan ik me moeilijk aanzetten tot het lezen van een boek. Terwijl dat echt een liefde van mijn moeder en mij was. Samen met mijn vriendinnen wil ik meer gaan lezen. In shaa Allah een boek per week en dan wisselen we de boeken om. En als het niet in een week lukt, is dat uiteraard ook niet erg. Maar op deze manier kunnen we elkaar stimuleren. 

Ik heb voor mezelf haalbare doelen opgesteld. Zodat ze ook uitvoerbaar en haalbaar zijn.

Hoe zien jullie laatste dagen van de ramadan eruit? En wat zijn jullie plannen voor het Suikerfeest? Maken jullie ook doelen voor na de ramadan? 

Ramadan, kinderboeken en voorlezen

Al voordat ik zelf moeder was, had ik een voorliefde voor kinderboeken. Dit komt waarschijnlijk ook voort uit mijn werk, maar vooral uit mijn liefde voor boeken en lezen. Ik vind het heerlijk om te lezen, maar ook om voor te lezen. Een klas vol kinderen die aandachtig naar je luisteren. Of m’n eigen kind dat lekker tegen me aankruipt om zo optimaal mogelijk te kunnen genieten van het voorlezen. Heerlijk! 

Op mijn werk miste ik islamtische (voor)leesboeken rondom de ramadan. Dus ben ik eens hard op zoek gegaan naar boeken en toevallig werd er toen net een nieuwe serie boeken uitgebracht. De boeken zijn een beetje in de style van Nijntje getekend. De serie bestaat uit drie boeken: ‘het is ramadan’, ‘de suhoor van muaz’ en ‘de iftar van muaz’. Ik heb de boeken gekocht en gebruikt op mijn werk om voor te lezen. 

Ik ben verder gaan zoeken op internet en kwam een site tegen waar boeken verkocht worden over het Suikerfeest. Twee hele mooie prentenboeken. Ik heb ze gelijk aangeschaft; het suikerfeestcadeau en de snoepjes van Aisha. 

Deze ramadan zie je op social media meer islamitische kinderboeken verschijnen. Ik vind dit een goede zaak, want het betekent dat ouders er naar op zoek zijn en hun kinderen bewust willen maken van de mooie maand ramadan en het Suikerfeest.

Ik heb twee boeken aangeschaft die ik op social media voorbij zag komen. Het eerste boek dat ik aanschafte legt op een speelse manier uit wat de maand ramadan inhoudt en dat het veel meer is dan alleen maar vasten. Het boek heet ‘hoe Farah meedoet met de ramadan, zonder te vasten’. Ik heb dit boek in een aantal avonden voorgelezen aan mijn dochter. Ze vond vooral het meisje Farah leuk en de twee eekhoorntjes. Ik weet niet of mijn dochter (2 jaar) de inhoud van het boek echt begrepen heeft, wellicht is ze daar nog te jong voor. Maar alle kleine details die ze heeft opgepikt zijn mooi meegenomen.

Het tweede boek dat ik heb aangeschaft heet ‘Aicha en Fienne vieren Suikerfeest’. Een leuk prentenboek over het vieren van Suikerfeest. Aicha neemt haar niet islamitische vriendinnetje Fienne mee om het Suikerfeest bij oma te vieren. Een leuk boekje om voor te lezen een paar dagen voordat het Suikerfeest begint. Ik vind dit boekje ook geschikt om voor te lezen aan kinderen die niet bekend zijn met de islam en haar feestdagen. 

Als boekenwurm ben ik blij dat er nu steeds meer keuze is in islamitische kinderboeken, en vooral rondom de feestdagen. Boeken zijn uitermate geschikt om kinderen kennis te laten maken met een bepaald onderwerp. 

Welke islamitische kinderboeken lezen jullie voor aan jullie kinderen of lezen zij zelf? 

Mama, wat lijk ik toch veel op jou………

Het is nu bijna anderhalf jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Iedere dag mis ik haar nog steeds en het gemis wordt eigenlijk alleen maar meer. Vooral met kleine dingen mis ik m’n moeder heel erg. Laatst heb ik een kofferset gekocht en twijfelde ik over de kleur. Als mijn moeder nog zou leven had ik haar gebeld. De laatste paar dagen van het schooljaar. Mijn moeder wist als geen ander hoe deze dagen waren en we deelden dit dan ook altijd met elkaar. Ook hier weer een gemis. Het grootste gemis is denk ik wel vanwege mijn dochter, haar eerste kleinkind. 8 maanden heeft ze van haar mogen genieten, ruiken en voelen. Mijn dochter weet heel goed wie oma is en dat oma slaapt bij Allah. Oma hoort bij opa. Opa die iedere vrijdag komt oppassen. Ik mis heg om de gebeurtenissen en ontwikkelingen omtrent mijn dochter met mijn moeder te delen. Ik mis haar advies, haar wijze raad en haar complimenten en bemoedigende woorden. Ik weet zeker dat mijn moeder trots op mij zal zijn en ook trots op haar kleindochter. Ik weet zeker dat mijn moeder vaak gezegd zou hebben ‘goh, op wie lijkt dat kind toch?’ Dit hoor ik nu namelijk heel vaak van mijn tantes, de zusjes van mijn moeder. 

Maar niet alleen mijn dochter lijkt op mij. Ik besef ook steeds meer en meer hoe veel ik op mijn moeder lijk. Qua uiterlijk, maar vooral qua innerlijk. Soms doe ik iets en dan is het gewoon bijna eng, omdat ik weet dat mijn moeder het precies zo zou hebben gedaan of precies zo gezegd zou hebben. 
In mijn werk merk ik dat ik veel op mijn moeder lijk. Ik ben perfectionistisch, heb het beste voor met de kinderen en wil het uiterste eruit halen. Mijn werk is mijn passie en dat was het van mijn moeder ook. 
In mijn huishouden lijk ik ook veel op mijn moeder en zie ik dat ik veel dingen van haar heb overgenomen. Ik weet nog dat ik vroeger me wel eens afvroeg waarom m’n moeder bepaalde dingen zo deed in het huishouden, maar nu doe ik dat ook. Mijn moeder wilde het huis altijd netjes achterlaten als we weg gingen. Ik vond dat wel eens overdreven en begreep het niet. Opruimen kon toch ook als we thuis kwamen? Maar nu doe ik het zelf ook. Ik vind het zo vervelend om in een rommelig huis thuis te komen, vooral als het dan laat op de avond is. 

Vouwen en strijken doe ik vrijwel gelijk als de was droog is. Ook iets wat mijn moeder altijd deed. Wat ik ook van mijn moeder heb is dat ik vaak pas rustig kan zitten als alle dingen in huis gedaan zijn. 

Het is fijn om zo op haar te lijken, maar ook hierdoor mis ik haar des te meer. Het gevoel is eigenlijk niet te omschrijven. Er vinden zich zo veel veranderingen plaats de afgelopen tijd. Leuke en goede veranderingen, maar ook veranderingen waar ik maar moeilijk aan kan wennen, maar wel overheersend zijn en ik er dus wel aan moet wennen. 

Ik besef mij heel goed dat er veel is veranderd en dat veel dingen ook niet meer zo zullen zijn zoals ze in mijn jeugd waren. Mijn moeder nam daarin een grote rol op zich en die is nu weg. 

Zelfs nu in de maand ramadan mis ik mijn moeder heel erg. Mijn moeder wist hoeveel ik van deze maand hield. Ze had er veel respect voor dat we een maand vasten. In haar klas had ze ook ieder jaar wel leerlingen die vasten en daar probeerde ze dan zo goed mogelijk rekening mee te houden. Ze at en dronk bijvoorbeeld niet in de klas, ook al zeiden de leerlingen dat ze best mocht eten of drinken. Ze sprak er regelmatig over met haar leerlingen. Zo ook altijd met mij. Aan het begin van de ramadan feliciteerde ze ons met deze mooie maand. Ze vroeg iedere dag wel hoe het ging en de dag van het Suikerfeest hield ze nauwlettend in de gaten. Ook dan ontvingen we felicitaties van haar en moesten we die ook overbrengen op mijn schoonfamilie. Voor het eerste Suikerfeest van mijn dochter kocht ze een cadeautje. 

Wat ben ik toch blij met een moeder zoals zij. Zij heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. En zelfs nu ze overleden is zorgt ze ervoor dat ze nog een zeer grote rol in mijn leven speelt. 

Mama, vroeger riep ik altijd tegen iedereen dat ik helemaal niet op jou leek. Nu ben ik er trots op dat ik zo veel op je lijk. 

Suhoor

Suhoor, oftewel het ontbijt voordat we een dag vasten. Het nuttigen van de suhoor was een gewoonte van onze profeet, vrede zij met hem. Veel mensen hebben moeite met het eten van de suhoor. Een tijdje terug schreef ik in mijn blog al een gouden tip om je lichaam te laten wennen aan het vroege tijdstip om te eten. Dadels eten als je salaat fajr gaat bidden. Tevens beschermt het eten van dadels bij fajr je tegen kwaad gedurende de hele dag.

Zelf eet ik altijd met suhoor, anders houd ik een dag vasten niet goed vol. Mijn man ook, het liefst brood met olie, olijven en eieren. Een echt Marokkaans ontbijt. Dat is niet echt aan mij besteed zo ’s morgens vroeg, maar ik eet wel altijd wat. En drinken. Ik drink zeker een liter. Meestal een combi van water, groene thee en een smoothie. 

Mijn eten wisselt een beetje. Dadels eet ik sowieso. De eerste paar dagen van de ramadan maakte ik vrijwel iedere dag een smoothiebowl van kwark en banaan. Dit garneerde ik dan met granola en verschillende soorten fruit. En ik at meestal een gekookt ei. Nu wissel ik het gekookte ei ook wel eens af voor een speltboterham met geitenkaas of een rijstwafel met biologische pindakaas. Ik maak meestal ook nog een schaaltje fruit klaar voor mijn man en mij.

Ik probeer mijn suhoor een beetje afwisselend te houden, maar wel voedzaam. Havermoutpancakes heb ik ook al eens gebakken en van de week ben ik iets eerder opgestaan, zodat ik een mugcake in de oven kon doen. Heerlijk, met wat kwark en fruit.

Het vasten gaat me tot nu toe goed af en ik denk dat dit ook komt door hetgeen ik eet tijdens suhoor en iftar. 

Wat eten en drinken jullie zoal met suhoor en iftar?