Homemade babyvoeding

Toen ik zwanger was van mijn oudste dochter had ik me al voorgenomen om zelf haar groente- en fruithapjes te maken. Potjes vond ik simpelweg zonde van het geld en ik houd van koken, dus waarom zou ik dan ook niet voor mijn kind koken.

Ik weet nog dat ik hoogzwanger op de negenmaanden beurs was en een workshop van Nutricia bijwoonde. We gingen verschillende potjes proeven en er werd ons gewezen op het afvegen van een lepel aan het gehemelte van je kind. We moesten dit bij elkaar doen en ervaarden hoe vervelend dat is. Dus, als je je baby eten geeft, veeg de lepel niet af aan het gehemelte. Je kindje moet leren om met zijn/haar tong het eten van de lepel te krijgen en dat lukt prima. De potjes die ik bij de workshop kreeg heb ik weggegeven, maar de lepels en het vijf stappen hapjesplan heb ik bewaard. 

Mijn beide dochters heb ik vanaf vier maanden kennis laten maken met vast voedsel. Bij beiden ben ik begonnen met groente. Het vijf stappen hapjesplan vond ik vooral bij de oudste erg handig om te gebruiken, omdat ik bijvoorbeeld niet wist dat een baby een smaak meerdere malen moet proeven voordat het er echt gewend aan is. In het vijf stappen hapjesplan staan ook verschillende recepten. Maar niet voldoende en je wil je kindje toch met van alles en nog wat kennis laten maken, dus daarom schafte ik het welbekende ‘opperdepop’ kookboek van de Albert Heijn aan. Hierin staan recepten voor baby’s tot aan kleuters. Zolang heb ik hem niet gebruikt, want op een gegeven moment at mijn oudste dochter gewoon met de pot mee. Ik kruidde het eten dan op het laatst, zodat ik eerst voor haar een portie eruit kon halen. 

Wat ik ook bij allebei mijn dochters doe is vooruit koken. Ik heb hele handige bewaarbakjes van Avent waar ik het eten in bewaar en zo in de vriezer stop. Iedere ochtend haal ik een portie uit de vriezer en tegen de avond is het ontdooit. Dit scheelt me een hoop tijd en zo heb ik mijn eigen potjes voorraad.

Ik wil drie recepten met jullie delen, die bij mijn beide dochters favoriet zijn. Althans, bij de oudste natuurlijk niet meer, maar als baby heeft ze er enorm van genoten.

Appel met abrikoos 

Wat heb je nodig? 

Twee appels

4-6 gedroogde abrikozen

Hoe maak je het? 

Schil de appels en snij in kleine stukjes. Snij de gedroogde abrikozen ook in kleine stukjes. Voeg alles bij elkaar in een steelpan en voeg een scheutje water toe. Breng het aan de kook en laat het 5-10 minuten koken. Ligt een beetje aan de geote van de stukjes. Zodra het fruit zacht is, is het klaar. Maal alles fijn met een staafmixer of blender. 

Pasta met courgette 

Wat heb je nodig? 

Een halve courgette 

1 appel

50 gram lams- of kalfsvlees

40 gram ongekookte macaroni

1 theelepel olijfolie 

Ongeveer 100 ml water 

Hoe maak je het?

Kook de pasta in ongeveer 10 minuten gaar.

Was de courgette en appel en snijd ze in kleine stukjes. Snijd ook het vlees in kleine stukjes.

Verhit de olie in een pan en bak de courgette ongeveer 3 minuten. Voeg het vlees toe en bak ongeveer 2 minuten mee. Daarna zet je het vuur laag en blus je het geheel af met het water. Laat dit alles 10 minuten lang koken, totdat het gaar is.

Voeg dan de appel toe en kook 1 minuut mee. Hierna pureer je alles met de staafmixer of blender.

Sperziebonen met tartaar 

Wat heb je nodig? 

150 gram wortel 

150 gram aardappel

150 gram sperziebonen 

1 eetlepel olijfolie 

1 tartaar

Hoe maak je het? 

Snijd de groentes en aardappel in kleine stukjes. 

Kook de wortel met de aardappel in een pan met een flinke laag water. Kook het ongeveer 6 minuten. Voeg dan de sperziebonen toe en kook het geheel nog 9 minuten tot alles gaat is. 
Verhit de olie in een koekenpan. Verdeel de tartaar in kleine stukjes en bak het op een matig vuur gaar. 
Giet de groenten en aardappel af, maar vang het kookvocht op. Pureer alles met een staafmixer of in de blender samen met de tartaar. Voeg eventueel wat kookvocht toe om het te verdunnen. 

Veranderingen……

Ruim twee jaar terug ben ik begonnen met mijn blog. Ik ben mijn blog begonnen om mijn recepten en gezonde leefstijl te delen, maar ook mijn leven als moeder en juf met jullie te delen. Ik doe dit nog steeds met veel liefde, maar er zijn wel wat dingen veranderd.

Ik ben inmiddels moeder van twee dochters. Zij zijn echt een verrijking in mijn leven en ik zou ze voor geen goud willen missen. 

Ik ben nog steeds werkzaam als juf van groep 3 op een islamitische basisschool en dat doe ik nog steeds met ontzettend veel plezier, passie en liefde. Het werken in het onderwijs is wel veranderd. Er is veel administratief werk bijgekomen en dat is niet altijd even leuk. Wie nog steeds denkt dat het onderwijs alleen maar bestaat uit rekenen, taal en schrijven geven heeft het mis.

Dan mijn gezonde levensstijl. Die is wel wat veranderd. Lange tijd heb ik geen brood meer gegeten en daar voelde ik me ook heel erg goed bij. Totdat ik zwanger werd. Ik snakte naar brood, en ook veel. Ik at met gemak 6 tot 8 boterhammen op tijdens de lunch. En ’s avonds had ik zin in lekkere dingen. Ik heb het maar even zo gelaten.

Maar hoe is het nu? Mijn dochter is inmiddels 7 maanden en ik geef haar borstvoeding. En ik hoop dat ook nog heel lang te kunnen geven. Borstvoeding geven heeft zeker invloed op mijn eetpatroon, want ik eet en drink veel. Tijdens het voeden heb ik veel dorst en drink ik meestal water of thee. Dit drink ik eigenlijk de hele dag door. De vele boterhammen eet ik nog steeds tijdens de lunch. Mijn ontbijt en tussendoortjes zijn allemaal voedzaam en gezond, net zoals mijn avondeten. Maar ik geniet wel regelmatig ’s avonds van een lekker zoet glas Marokkaanse thee met een koekje, of meerdere. Heerlijk! En ik laat het ook maar even zo.

Dan komt het ook geregeld voor dat ik ’s nachts wakker word van de trek en ook echt opsta om te gaan eten. Ik probeer regelmatig om gewoon te blijven liggen, maar dan val ik niet meer in slaap door mijn knorrende maag. Als ik mijn dochter ’s nachts voed, ga ik sowieso na die voeding nog wat eten. Meestal eet ik dan boterhammen, fruit of dadels. 

In mijn voeding is dus zeker het één en ander veranderd, maar zoals ik net al zei ik laat het maar even zo. Ik merk dat mijn lichaam het nodig heeft en op deze manier houd ik mijn melkproductie ook op peil. En ik let er nog steeds op dat ik gezond en voedzaam eet, alleen is het soms even op een andere manier. 

Van baby naar schoolgaand kind

Maandag 27 februari was het dan eindelijk zo ver. De eerste schooldag van Amina. Wat had ze er naar uit gekeken. Met goede moed gingen we dan ook op weg naar school. Ze wist al in welke klas ze moest zijn en hoe het eruit zag, maar het was toch nog wel een beetje spannend.Op maandag is er inloop voor de ouders, dus we mochten mee naar binnen om samen een puzzel te maken. Toen om 8.45 uur de bel ging en we dus afscheid moesten nemen, had ik verwacht dat ze zou gaan huilen, maar niets was minder waar. We kregen een kus en knuffel en ze zei ‘tot straks.’ 
Ook ik had geen moeite met het afscheid. In mijn omgeving zijn er veel kinderen die starten op de basisschool en ik hoor van de moeders dat ze het allemaal zo spannend en emotioneel vinden. Nou ik heb dat niet. Het is hartstikke leuk om naar school te gaan. Ik ben blij en dankbaar dat mijn dochter in een goede gezondheid 4 jaar mag worden. En ze vindt het zelf ook heel erg leuk. Dus waar emotioneel zijn? Nee hoor, voor mij niet.

De eerste week ging ze halve dagen naar school om te wennen. Bekaf was ze na een halve dag, maar ze baalde ook van de halve dagen. Wanneer ging ze nou brood eten op school, kreeg ik steeds te horen. 


Inmiddels gaat Amina al vier weken naar school en lijkt het alsof ze al jaren gaat. Ze heeft het enorm naar haar zin op school. Vrijdag, een halve dag, en het weekend vindt ze maar niets, want ze wil naar school.

Na schooltijd is ze bekaf en hongerig. Ze verteld graag wat ze heeft gedaan op school en met wie ze heeft gespeeld. Ze is erg onder de indruk van de gymles en de godsdienstlessen die ze wekelijks krijgt. 

Amina gaat naar dezelfde school als waar ik werk. We hebben hiervoor gekozen omdat we graag willen dat ze naar een islamitische basisschool gaat. En het is ook praktisch. Mijn man is ’s morgens al vroeg aan het werk en zou haar dus niet kunnen brengen als ik moet werken. Net zoals het ophalen. Als ik moet werken gaat Amina met mij mee naar school en na schooltijd is ze ook bij mij in de groep. Er zijn meerdere collega’s waarvan hun kinderen bij ons op school zitten en we doen het allemaal zo. Het scheelt een hoop gedoe met naschoolse opvang. 

Ik ben heel blij om te zien dat Amina met veel plezier naar school gaat. Ik ben ook enorm trots op haar. Van haar juffen krijgen we alleen maar positieve verhalen te horen. Ze is erg leergierig en doet actief mee in de klas. Zo ken ik haar ook. Ze is opeens ook echt veranderd van een peuter naar een kleuter. Een schoolgaand kind. Ik merk ook dat ze opener is naar vreemden toe, behulpzamer is geworden, maar ook nog steeds vol energie en af en toe komt er even een echte kleuter-huil-drift-bui naar boven. 


Op naar nog heel veel leuke en leerzame basisschooljaren. 

Mijn Kidsbrand tag

Een tijdje terug las ik de blog van Madelon van waymadi.nlZij schreef een blog aan de hand van een tag van Linda van mamaliefde.nl, namelijk de Kidsbrand tag. Met veel plezier heb ik van beide bloggers hun blog gelezen rondom deze tag. En het leek mij leuk om de tag ook te gebruiken en er een blog over te schrijven. Je vertelt welke producten jij voor je baby/kind prettig vind om te gebruiken. Ik ben mama van een bijna 4 jarig meisje en een meisje van 5 maanden.

Shampoo

Tijdens mijn eerste en tweede zwangerschap heb ik ontzettend veel Zwitsal gekregen. Voor mijn oudste dochter gebruik ik dat nog steeds. Ze heeft een gevoelige huid en kan lang niet tegen alle producten. De producten van Zwitsal en Weleda reageert ze wel goed op. Ik ben tevreden over de shampoo van Zwitsal. Het schuimt goed en het haar van mijn beide dochters ziet er goed en gezond uit. In mijn kraampakket zat ook een hele set met verzorgingsproducten van Natalis. Voor mijn jongste dochter gebruik ik deze en zij reageert hier goed op. 

Billenzalf

Mijn jongste dochter heeft nog niet echt veel last van luieruitslag. De oudste heeft er ook niet heel veel last van gehad, maar als ze er last van had, bijvoorbeeld bij doorkomende tanden gebruikte ik de billenzalf van Weleda. Sudocreme hielp totaal niet, dus toen ben ik op zoek gedaan naar een alternatief. Ik ben erg tevreden over de billenzalf van Weleda. Als de luieruitslag heel hardnekkig is gebruik ik maizena. Werkt heel erg goed en ook nog eens heel goedkoop. 

Luierdoekjes

Voor mijn beide dochters gebruik ik de luierdoekjes van Pampers sensitive. Ik ben hier erg tevreden over. Mijn oudste kon absoluut niet tegen andere doekjes, want dan kreeg ze gelijk uitslag. De jongste heeft een minder gevoelige huid merk ik. Ik heb een paar keer een pak doekjes van Etos huismerk gekregen en daar ben ik ook erg tevreden over. 

Pleisters

Ik heb gelukkig nog niet zo vaak een pleister hoeven te gebruiken. Tot nu toe alleen voor mijn oudste dochter en dan was het vaak niet eens noodzakelijk, maar wilde zij het graag omdat ze gevallen was en pijn had. En pleisters verrichten wonderen, want zodra je ze opplakt is de pijn weg. Ik heb pleisters met Nijntje erop. Deze heb ik ooit eens gekocht en bevallen goed.

Schoenen 

Ik ben zelf een enorme schoenenfreak en zo ook voor mijn dochters. Alleen de oudste draagt schoenen en ik vind het belangrijk dat ze goede schoenen heeft, maar ook verschillende. Ja, ik vind schoenen nou eenmaal leuk en ik vind het helemaal leuk als ze matchen met haar outfit. Ik vind het ook niet erg om wat meer geld aan schoenen uit te geven. Voor het buitenspelen koop ik wat goedkopere schoenen, zodat ze vies mogen worden en eventueel stuk mogen gaan. Het liefst trekt ze haar Bergstein regenlaarzen aan of gympen met lichtjes die ze van haar vader heeft gekregen en ik echt AFSCHUWELIJK vindt. 

Ondergoed

Sinds mijn oudste dochter Amina zindelijk is draagt zij ondergoed. Daarvoor waren het altijd rompers, die ik standaard bij de Hema kocht. Het ondergoed van de Hema vind ik niet echt top, dus ik koop het vaak bij Zeeman of het Kruidvat. Vooral over het ondergoed van het Kruidvat, van Anni Rolfi, ben ik zeer tevreden. 

Spijkerbroek

Die koop ik meestal bij H&M of Zara. Beiden vind ik goed zitten en de kwaliteit is ook goed. Maar het komt ook wel eens voor dat ik ze bij Hema of een andere winkel koop.

Knijpfruit

Hier ben ik niet zo’n fan van. Waarom? Ja ik heb zoiets van eet gewoon een vers stuk fruit. Ook als je weg gaat. Ik heb nog nooit een potje gegeven en ook niet als we weg gingen. Knijpfruit is voor de oudste echt een traktatie als ze het krijgt. Een tijdje terug kwam ik op internet wel zakjes tegen die je dan zelf kunt vullen met fruit. Dit vond ik wel handig, maar dan denk ik ook weer laat ze maar gewoon lekker kauwen op fruit. 


Lunchtrommel

Amina heeft twee trommels. Eentje van Minni Mouse en eentje van Lief. Als we weg gaan gebruik ik deze voor haar brood. En ze kan ze straks ook mee naar school nemen. Ik ben altijd iemand geweest die van alles en nog wat qua eten en drinken meeneemt. Ook voor mezelf. Dus trommels en bakjes komen dan altijd goed van pas. 

Kinderstoel

Ik weet nog dat we een kinderstoel moesten aanschaffen voor onze oudste dochter. Ik twijfelde enorm. Ik vind de Stokke trip trap een erg mooie stoel, maar ook erg duur. Uiteindelijk hebben we een kinderstoel bij Ikea gekocht en daar ben ik ontzettend tevreden over. Amina wilde al snel op een eetkamerstoel zitten en dat ging ook heel goed. Ik heb haar aangeleerd dat als ze gaat eten dat het dan in de kinderstoel moest en nu dus op een eetkamerstoel. 

Kinderbed 

Amina slaapt sinds haar tweede jaar in een peuterbed. Ze klom uit haar ledikant en dat was erg gevaarlijk. Het peuterbed hebben we gekocht bij Ikea. Het bed is uitschuifbaar, dus kan nog een paar jaar mee. Maar mevrouw wil in de toekomst graag een stapelbed samen met haar zusje. Sara ligt nog in haar wiegje. Als ze hier niet meer in past zal ze verhuizen naar een ledikant. Hetzelfde ledikant ala Amina, want we hebben alles bewaard.

Hydrofiele doeken

Hydrofiele doeken koop ik bij de hema en ik heb ze ook van het merk Jolein. Deze zijn erg groot en fijn in gebruik.

Luiers

Voor de oudste heb ik altijd Pampers gebruikt, want zij kon niet tegen een ander merk luiers. Dan kreeg ze gelijk uitslag. Voor de jongste gebruik ik voornamelijk de luiers van het Kruidvat of Pampers, zodra ze ergens in de aanbieding zijn. 

Babyfoon 

We hebben geen babyfoon aangeschaft. We wonen in een drie kamer appartement en we kunnen de kinderen prima horen. 

Wandelwagen/buggy

Toen ik zwanger was van de oudste hebben we een Joolz aangeschaft. Ik heb enorm veel plezier van de wagen gehad. En nu nog steeds. Want we hebben hem netjes opgeborgen, waardoor we hem nu weer kunnen gebruiken. Ik heb er weer veel plezier van en geniet ik ervan om ermee te lopen. Een buggy hebben we ook, een nuna pep. Deze heb ik via marktplaats gekocht. Hij was zo goed als nieuw en ik heb er met de oudste optimaal gebruik van gemaakt. Toen zij 3 werd hebben we de buggy in de box opgeborgen, zodat we hem straks met de jongste ook weer kunnen gebruiken. 


Loopauto/loopfiets

Beiden hebben we gekocht. Nou ja, de eerste loopfiets niet. Die heeft Amina van mijn oma gekregen toen ze 1 werd. Mijn oma heeft hem bij Gamma gekocht en het is een houten loopfiets. Een kleine, zodat Amina hem al kon gebruiken toen ze net kon lopen. De eerste paar keren wist ze nog niet zo goed wat ze er mee moest, maar al gauw was ze niet meer van haar loopfiets af te krijgen. En nog steeds is haar loopfiets favoriet. Inmiddels hebben we een grotere gekocht. Deze hebben we bij het Kruidvat gekocht. Hier zijn we erg tevreden over. Het is duurzaam speelgoed, dus Sara zal er straks ook veel plezier van hebben. Een loopauto hebben we ook gekocht en tot een paar weken geleden werd deze nog zeer actief gebruikt. Ik was hem een beetje zat en heb hem voorlopig even in de box bewaard. We hebben niet zo’n grote woning, dus je hebt al gauw het idee dat je in een speelgoedwinkel woont. 

Fiets

Toen Amina 2 jaar werd heeft ze van mijn vader een fiets gekregen. Hij was toen nog een beetje groot, maar inmiddels fiets ze er zo op weg. Ik denk dat ze een paar weken met zijwieltjes heeft gefietst en daarna hebben we ze eraf gehaald. Dit wilde ze zelf. Een paar keer oefenen en ze fietste zo weg. Amina fietst graag. Het remmen gaat nog niet helemaal goed, dus dat moeten we nog even goed oefenen. Amina kan niet wachten totdat Sara kan zitten, want dan kunnen we met z’n allen gaan fietsen. Ik kijk er ook erg naar uit. 

Tablet 

Wij hebben een iPad en de kinderen mogen hier ook gebruik van maken. De oudste dan. Maar, met mate. Ik ben absoluut geen tv en iPad moeder. Het komt regelmatig voor dat Amina dagen niet kijkt en dat vind ik prima en zij gelukkig ook. Ik kijk zelf overdag ook nooit tv als de kinderen er zijn. In het weekend mag Amina een half uurtje op de iPad. Op dit moment vindt ze huisje boompje beestje en koekeloere erg leuk. Ik neem de iPad ook nooit mee als we weg gaan. Speelgoed neem ik wel altijd mee en af en toe mag Amina als we weg zijn wel even een filmpje op mijn telefoon kijken, maar ook dan is het niet langer dan een half uur. We hebben ook verschillende Appa gedownload. De apps van Nijntje en Duplo zijn favoriet. 

Ik ben benieuwd welke producten jullie voor jullie kinderen gebruiken. En of jullie dingen herkennen uit mijn blog. Gebruik je dan ook de Kidsbrand tag? 

Dadel balletjes 

Vanavond heb ik weer eens een lekkere en gezonde snack gemaakt, want ik grijp de laatste tijd voornamelijk naar de ongezonde snacks. Overdag niet, maar ’s avonds wel bij een kopje thee. 

Wat heb je nodig?

Voor ongeveer 18 balletjes 

2 eetlepels havermout

1 eetlepel lijnzaad

2 eetlepels pindakaas

Handje walnoten 

20 dadels 

Geraspte kokos

Hoe maak je het?

Verwijder de pitten uit de dadels.

Voeg alle ingrediënten in een keukenmachine en maal het fijn. Je kan zelf bepalen hoe fijn je het maalt. De één houdt wat meer van een bite dan de ander.


Als alles goed is gemengd maak je er balletjes van. Deze rol je door de kokos en laat je even opstijven in de koelkast. Je kan de balletjes ook makkelijk invriezen en er steeds een paar uitpakken zodra je zin hebt. 

Je kan eindeloos variëren met dit recept. Je kan de pindakaas vervangen voor cacao, rozijnen, stukjes pure chocolade, cranberry’s, cacao nibs en ga zo maar verder. 

Eet smakelijk! 

Pastinaak wortel soep 

Ik ben gek op koken en vind het leuk om zo nu en dan een recept met jullie te delen. Met dat idee ben ik mijn blog ooit ook gestart. 
Zoals jullie weten werk ik met een weekmenu. Het scheelt me een hoop gedoe. In mijn notities maak ik het weekmenu en noteer ik gelijk de benodigde boodschappen. Ik zorg er iedere week voor dat we een keer iets met rijst en aardappels eten. Dat we een keer pasta eten en een keer Marokkaans. En sinds een paar weken eten we ook een keer soep. Heerlijk! Makkelijk, voedzaam en lekker. Amina vindt soep een soort tovertruc, want ze helpt me vaak met het snijden van de groenten en als we dan ’s avonds aan tafel zitten zijn al die groentes weg. Tijdens het koken hoor ik regelmatig ‘ik lust geen groenten, ik lust het echt niet.’ En ’s avonds eet ze de ene hap na de andere hap groenten. Geweldig! 

Ik heb nu al twee keer deze pastinaak wortel soep gemaakt. Pastinaak vind ik zelf een erg lekkere groente en hier in huis wordt het ook goed ontvangen. Pastinaak is een witte wortel, met een zoete anijsachtige smaak. 

Wat heb je nodig? 

1 ui

300 g wortel (winterpeen of bospeen)

300 g pastinaak

1 el olijfolie

1 tl kurkuma

900 ml groentebouillon

peper & zout

verse koriander of bieslook naar smaak

Hoe maak je het?

Snipper de ui. Schil de wortel en snijd in blokjes. Schil de pastinaak met een dunschiller en snijd in blokjes.

Verhit de olijfolie in een soeppan met deksel en fruit de ui 2 minuten op laag vuur. Voeg de kurkuma, wortel en pastinaak toe en roerbak 5 minuten op middelmatig vuur.

Bereid ondertussen de bouillon en voeg toe. Breng aan de kook en laat, afgedekt, 20 minuten heel zachtjes koken.

Haal de pan van het vuur en pureer de soep met een staafmixer. Breng op smaak met peper en zout. Voeg eventueel extra water toe als je de soep nog te dik vindt.

Verdeel de soep over soepkommen en garneer met verse korianderblaadjes of bieslook. 

Eet smakelijk! 

Een gezonde zogende mama

Van een lezer kreeg ik de vraag hoe ik ervoor zorg om gezond te blijven als moeder. In deze blog zal ik daar verder op in gaan.

Mijn eetpatroon is tijdens mijn zwangerschap veranderd. Wat hormonen wel niet allemaal met je doen. Natuurlijk at ik nog gezond en lette ik daar op, maar ik had ook echt snaaibuien en brood was mijn grootste vriend. En dat is nu nog steeds zo. Wat kan ik genieten van brood tijdens de lunch. Ik eet met gemak 6 à 7 boterhammen op. Ik geef volledig borstvoeding en ik merk dat het letterlijk vreet aan m’n lichaam. Wat eruit gaat, moet er ook weer in.

Ik probeer zo veel mogelijk producten te eten die goed voeden, dadels, fruit, groente, havermout etc, maar als ik ’s avonds op de bank zit ben ik ook erg blij met iets lekkers. Lees; koek, chocolade of chips. 

Ik drink veel water, smoothies en thee. Bij iedere voeding die ik geef moet ik wat drinken, anders heb ik vreselijke dorst.

Sara reageert niet goed op koemelk producten, dus dit eet ik zo min mogelijk. Ik at dagelijks kwark, maar dat heb ik vervangen voor geitenyoghurt. En melk heb ik vervangen voor geitenmelk of amandelmelk. Ik mis het ook niet, dus het is verder geen probleem. Verder heb ik niet echt het idee dat ze sterk reageert op andere voedingsmiddelen. Bij Amina kon ik bijvoorbeeld geen merquez worstjes eten, want dan had ze vreselijke buikkrampen. Heel zielig was dat. En het erge was dat ik het geregeld vergat en ze dus gewoon at. Met heel veel spijt achteraf.

Ik fietste altijd veel. Een dag voor mijn bevalling zat ik nog op de fiets met Amina. Nu staat m’n fiets wel erg vaak in de box, want met twee kinderen fietsen kan nog niet. Dus ik doe nu veel lopend. Zo blijf ik ook in beweging. Maar ik kan niet wachten tot Sara kan zitten en we met z’n drieën kunnen fietsen. Heerlijk! Ik kijk er echt naar uit. 

Op deze manier probeer ik fit genoeg te blijven als moeder. Ik zou wel wat meer uren slaap willen hebben, maar ja dat zit er niet in en ik mag absoluut niet klagen wat Sara betreft en de nachtvoedingen. En ach, je raakt er langzamerhand ook wel aan gewend. We bikkelen gewoon door. Ik hoop in ieder geval nog heel wat weken en maanden borstvoeding te kunnen en mogen geven aan Sara.

Marokkaanse wortelsalade 

Vanavond aten wij een tajine met gehaktballetjes in tomatensaus. Één van onze lievelingsgerechten en hij is eenvoudig te maken. Recept staat in één van mijn eerdere blogs. Ik maak er meestal een salade bij en vandaag heb ik gekozen voor een wortelsalade. Tijdens het koken dacht ik ‘dit recept ga ik met jullie delen.’ Ik ben gek op wortels, zowel gekookt als rauw. Ik heb ze eigenlijk altijd wel in huis. 

Wat heb je nodig? 

500 gram wortels

1 of 2 teentjes knoflook 

2 eetlepels olijfolie

2 eetlepels azijn

Zout en peper naar smaak

Koriander en peterselie naar smaak

1 theelepel komijn 

Hoe maak je het? 

Schil de wortels en snijd ze overlangs in vieren.

Pers de teentjes knoflook uit en doe ze samen met de wortels en water in een pan. Breng het aan de kook en laat het ongeveer 20 minuten koken, zodat de wortels gaar zijn.

Laat de wortels uitlekken en schep ze in een schaal. Voeg azijn, olijfolie, komijn en zout en peper toe. 

Bestrooi het mengsel met peterselie en koriander en schep het op een bord.

Eet smakelijk!

Borstvoeding

Toen ik vier jaar geleden zwanger was van mijn oudste dochter heb ik veel gelezen over zwanger zijn, de bevalling, voeding, opvoeding en ga zo maar door. Veel herkende ik of wist ik al, omdat het onderwerpen zijn die mij altijd hebben geboeid. Ik wist eigenlijk voordat ik moeder werd al hoe ik bepaalde dingen wilde. Ook wat betreft voeding. Ik heb altijd gezegd dat ik het eten voor mijn kinderen zelf zal maken en dit heb ik ook altijd gedaan. Mijn oudste dochter heeft nog nooit een potje gegeten en de jongste zal haar daarin volgen. Iedereen moet het zelf weten, maar ik ben gewoon een voorstander van het zelf maken. Net zoals dat ik zelf het liefst voedsel eet zonder pakjes en zakjes. Ook als ik weg ging met mijn oudste dochter nam ik zelfgemaakt eten voor haar mee. Ik gebruikte daar de bakjes van Avent voor. Heel handig! 

Een onderwerp waar ik niet zo veel van wist, was borstvoeding. Ik had vriendinnen die borstvoeding gaven, maar daar hield het eigenlijk mee op. Mijn broertje en ik hebben beiden flesvoeding gekregen, omdat mijn moeder medicatie heeft moeten slikken tijdens de zwangerschap. 

Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik besloten om borstvoeding te geven, als dit mogelijk was. Want ja, je kan iets graag willen, maar als het niet lukt, dan lukt het niet. Ik weet nog dat ik er een gesprek met mijn moeder over had en die vond het eigenlijk maar iets vreemds, borstvoeding. ‘Ach, zei ze, de fles is toch veel makkelijker, wat een gedoe allemaal.’ Ik kon hier erg om lachen en de mensen die mijn moeder kennen, zullen zich ook kunnen voorstellen hoe mijn moeder dit zou zeggen.

Oke, mijn besluit om borstvoeding te geven stond vast. Na de geboorte van mijn dochter dronk zij niet gelijk. Ik had gelezen dat dit normaal was bij een pasgeboren baby, dus maakte ik me er ook niet heel erg druk om. Na 24 uur heeft ze voor het eerst gedronken en dat ging eigenlijk gelijk goed. Ik was erg blij dat het was gelukt en dat de borstvoeding in de maanden erna ook goed verliep. 

Ik ben vrijwel gelijk begonnen met kolven, zodat mijn man en anderen haar ook eens konden voeden. En als ik ergens naar toe ging was het wel fijn om altijd een flesje binnen handbereik te hebben. Ideaal. Ik heb de oudste ongeveer vijf maanden borstvoeding gegeven. Het liep toen terug, heel erg terug. Hoe dit kwam? Ik denk dat het voor een groot deel kwam door een stukje onzekerheid van mij die ik kreeg doordat mensen in mijn omgeving zich ermee gingen bemoeien. Mijn dochter zou twee nachten bij mijn ouders gaan slapen als ik moest werken en dan zou ik afgekolfde melk mee geven, maar ik produceerde niet meer voldoende melk voor die twee dagen. Ik ben toen begonnen met afbouwen en overgestapt op flesvoeding. Ik ben blij dat ik vijf maanden lang borstvoeding heb kunnen geven, ook al had ik het liever nog langer gedaan. Maar ja, je hebt het niet altijd in de hand. En ze is gezond en groot geworden. 

Tijdens mijn tweede zwangerschap stond het voor mij gelijk vast dat ik weer borstvoeding wilde geven. Ik kan mij nog heel goed herinneren dat de jongste vrijwel gelijk na haar geboorte begon met drinken. En dat ook heel lang deed. Het was een heel bijzonder moment. De verpleegster kwam na een tijdje kijken of ik in staat was om te douchen, maar Sara dronk nog, dus daar moesten we nog even mee wachten.

Tijdens mijn tweede zwangerschap heb ik ook weer verschillende artikelen gelezen over borstvoeding. Ook ben ik op Facebook op de Islamitische borstvoeding organisatie Halimah gestuit en ik heb zeer veel aan hun artikelen en tips gehad. Dit maakte mij ook zekerder, waardoor ik er voor de volle honderd procent voor ging. En dat heeft zeker een positief effect.

Ik ben nu ook makkelijker in het geven van borstvoeding dan bij mijn oudste dochter. Ik ben er nu ook zekerder over. En ik hoop het ook zo lang mogelijk te kunnen blijven geven. In de islam heeft een kind twee jaar het recht om borstvoeding te krijgen. Ik vind het heel bijzonder dat zelfs mijn religie hier rekening mee houdt. Zo zie je maar weer hoe mooi de islam is.

‘En Wij hebben het de mens opgelegd om goed te zijn voor zijn ouders. Zijn moeder baarde hem in zwakheid en pijn over zwakheid en pijn, en na een periode van twee jaar borstvoeding treedt het spenen geleidelijk in.’ Soerah Loeqmaan 31:14

Ik voed op verzoek, wat inhoudt dat ik mijn dochter voedt wanneer zij hier behoefte aan heeft. De eerste weken was dit om het uur of om de twee uur. Rond etenstijd vraagt ze om meer en haar laatste voeding duurt soms wel anderhalf uur. Dan clustert ze er flink op los, maar slaapt dan ’s nachts wel een flink aantal uren achter elkaar en dat is erg fijn. Na een tijdje werd de tijd tussen de voedingen steeds langer en nu vraagt ze om de drie uur om een voeding. Ook ’s nachts gaat het nog erg goed.

Ik ben ontzettend blij dat de borstvoeding zo goed loopt en dat het Sara goed doet. Ze geniet er enorm van en dat doet mij ook weer goed. Het geeft mij doorzettingsvermogen. Ik ben er ook veel makkelijker in geworden. Ik heb in een aantal abayat (lange islamitische kleding (jurken)) ritsen laten zetten, zodat ik Sara overal kan voeden. En niemand die het ziet, want ze is onder mijn hoofddoek. Ik heb laatst zelfs in de tram gevoed 🙈

Amina kon ik afgekolfde melk in een flesje geven, maar Sara is dit gaan weigeren. Ook bij Sara ben ik al vroeg begonnen met het aanbieden van de fles. Maar na een aantal keren weigerde mevrouw de fles. Ik probeer het nu nog dagelijks, maar ze kijkt je aan van ‘denk maar niet dat ik daaruit ga drinken.’ Ik heb verschillende informatie hierover ingewonnen en de tips gehanteerd, maar het heeft weinig tot geen resultaat. Sara is geen fan van de fles. Dus ze zit behoorlijk aan mij vast. Aan de ene kant heel fijn, maar aan de andere kant ook niet. 

Amina vindt het geven van borstvoeding erg bijzonder. Tijdens mijn zwangerschap had ze het er al steeds over dat ze de baby dan een flesje zou gaan geven. Ik heb haar steeds verteld dat de baby melk bij mama gaat drinken. Ze was erg nieuwsgierig naar hoe dat in zijn werking ging. Op de creche ziet ze alleen maar baby’s die de fles krijgen, dus ja, dat was toch wel anders. Ik heb het haar steeds uitgelegd en toen Sara geboren was ook laten zien hoe Sara dan melk krijgt. Amina vind het erg bijzonder en zit het liefst met haar neus erboven op. Aan het begin was dit niet zo fijn, want ik moest Sara leren kennen, signalen leren herkennen en dan zat er een peuter bovenop me. Maar Alhamdoe li Llah, ook dat is goed gekomen. Ik merkte dat Amina tijdens het voeden er graag bij wilde zijn. Aan spelen kwam ze niet echt toe, dus ben ik begonnen met voorlezen tijdens het voeden. Zo is ze betrokken bij het voeden en heb ik ook aandacht voor haar. Dit doen we nog steeds als ik Sara voed. Ook spelen we regelmatig een spelletje. En Sara vindt alles prima, zolang ze maar gevoed wordt. 

Geef jij je kleintje ook borstvoeding? Hoe ervaar je dit? En hoe lang geef je het al of heb je het gegeven? 

Dagritme met twee kinderen 

Geregeld krijg ik de vraag of ik al een ritme heb sinds ik twee kinderen heb. En ja, Alhamdoe li Llah, ik heb er een aardig goed ritme in en de negatieve buien van Amina worden ook minder, dus dat zorgt voor meer positiviteit. Ik ben altijd actief geweest en ben dat nu nog steeds. Ik ben geen persoon die dagenlang thuis kan blijven. 

Mijn wekker gaat iedere dag om 06.30 uur. Maar het komt ook regelmatig voor dat ik eerder wakker ben, omdat Sara al gevoed wil worden of omdat Amina naast mijn bed staat. Maar goed, laten we er nu even vanuit gaan dat ze beiden nog slapen. Als mijn wekker gaat stap ik gelijk uit bed. Dit heb ik altijd gedaan. Ik ben absoluut geen snoozer. Ik drink wat water en ga dan douchen. Ik moet ’s morgens echt douchen, anders kom ik niet op gang. En ik vind het een fijne start van de dag. Als ik klaar ben met douchen en ben aangekleed, ga ik eerst bidden en vaak wordt Amina dan wakker. Even knuffelen, kletsen, deken openslaan van haar bed en dan komt vrijwel gelijk de vraag ‘mama, gaan we ontbijten?’ Dus hup, ontbijt klaar maken en samen ontbijten. De laatste tijd duurt dit bij Amina erg lang, heel erg lang. Dus heb ik nu ingevoerd dat ik na 15-20 minuten van tafel ga. Dan zit ze alleen aan tafel en dat vindt ze niet leuk, maar kan ze opeens wel heel snel dooreten. Hierna doe ik de afwas van het ontbijt en kleed ik Amina aan. Tegen deze tijd, 08.00-08.30 uur, wordt Sara vaak wakker. Ook even knuffelen en natuurlijk ook knuffelen met Amina. Dekbed openslaan, balkondeur open, Sara verzorgen en dan voeden. Amina wil dan graag een boekje lezen of samen een spelletje doen. Ik vind het prima. Sara drinkt rustig door en ik kan me ook met Amina bezig houden. 


Meestal valt Sara hierna weer in slaap en anders leg ik haar in de box en vermaakt ze zich daar. Sara slaapt niet zo veel overdag. En van de wagen en de auto is ze niet zo’n fan. Meestal huilt ze er eerst heel hard in en valt dan uiteindelijk in slaap.  

Ik ga dan verder met het huishouden. Ik heb mijn huishouden verdeeld over de hele week, dus iedere dag een beetje. Koken doe ik eigenlijk altijd ’s morgens of de avond ervoor zet ik alles al klaar. Dit scheelt me tegen etenstijd een hoop gedoe en als ik een dag weg ben kan ik ook langer weg blijven, want het eten staat dan als zo goed als klaar. Rond half 10 eet ik fruit met Amina. Qua etenstijden houd ik een beetje de tijden aan van de creche (Amina gaat op woensdag en donderdag naar de creche). Als Sara erg hongerig is, voed ik haar nog. Na het fruit eten gaan we eigenlijk altijd naar buiten. Het kan zijn dat we met een vriendin van mij wat gaan doen of dat we naar familie gaan. Meestal is dit dan mijn vader of mijn oma. Als we niet op bezoek gaan, gaan we buiten wandelen. Amina gaat dan meestal op haar (loop)fiets. Heerlijk even door het park, eendjes voeren of naar een speeltuin. Amina vindt het ook erg leuk om naar de markt te gaan of de bibliotheek. De bibliotheek doen we meestal om de week. Rond 11.30-12.00 uur lunchen we. Meestal is mijn man dan ook thuis en lunchen we samen. Sara moet na de lunch ook weer gevoed worden en dan lees ik Amina meestal voor. Amina komt dan even tot rust, want lunchtijd is vaak ook een moment dat Amina een beetje moe wordt en vervelend gaat doen. Ze slaapt al heel lang niet meer ’s middags, ook omdat ze ’s avonds dan heel laat in slaap valt. Maar een rustmoment heeft ze wel nodig. Na het lunchen en voeden ruim ik de tafel af, was af en doe de vloer. Amina speelt dan even alleen, wat ze heel goed kan en ook erg fijn vindt. Sara slaapt dan meestal of ligt in de box.  Hierna gaan we meestal nog wat doen. Dit is per dag een beetje verschillend. Naar de speeltuin, de kinderboerderij, binnen spelen of een activiteit doen en op dinsdagmiddag heeft Amina peutergym, dus gaan we daar naar toe. Rond 14.30 uur eten we een tussendoortje. De ene keer eten we dit thuis en een andere keer buiten, dat neem ik dan van huis mee. Sara heeft ondertussen ook nog een voeding gehad. Ik voed haar nu meestal om de 3 uur, of ze moet er eerder of zelfs later om vragen. Avondeten eten we meestal tussen 17.30- 18.00 uur. Dit is ook een moment waarop Sara onrustig is en veel wil drinken. Het is dan net alsof ze voelt dat het avond/nacht wordt en ze een paar uur achter elkaar moet slapen, want ze drinkt dan een flinke tijd achter elkaar. Amina vindt het erg leuk om te helpen met opruimen en afwassen. En hierna spelen we vaak nog even verstoppertje of een ander kort spelletje. Amina ligt tussen 19.00-19.15 uur in haar bed. Hierna krijgt Sara haar laatste voeding en ligt zij meestal rond 20.30 uur in bed.Ik ruim de vaat dan op en doe nog wat in het huishouden en daarna tijd voor mezelf.

Binnenkort zal ik een blog schrijven over de dingen die mij voldoening en rust geven, de me-momenten. 

Zoals je waarschijnlijk al hebt opgemerkt ben ik best wel georganiseerd en perfectionistisch. Dit is niet altijd fijn, maar het geeft mij en de kinderen ook rust. Ik ben wel echt van de rust, regelmaat en reinheid. Van huis uit ben ik dit ook gewend.

Als ik in januari weer ga werken zal mijn ritme er weer anders uit zien. Maar ook dat zal goed komen, daar heb ik alle vertrouwen in.